Haritadan coffeeshop yazıp herhangi birine gidebilirsin. Birkaç çeşidi var istediğin moda göre alır dışarıda parkta falan içersin. Spesifik bir lokasyona mekana ihtiyaç yok.

amsterdam soğuk & yağmurlu sokakta kalma ihtimaline karşı kalın giyin, kalacak yerin neresiyse fazla uzaklaşma. stroopwafels yenir güzeldir

öncesinde bazı şeylere alerjin olup olmadığını iyi öğen. orada öğenmen geç olabilir. Arkadaşımın gezisi kız arkadaşının midesi nedeniyle tatili p.ç olmuştu. yediği keklerden dolayıydı sanırım

Indoor/Outdoor olayına dikkat et :) Bazılarına indoor olanlar halüsilasyon olarak geri dönebiliyor :)

The Bulldog The First gidiyorsun. alt kata inip bana hafif bişeyler ver diyorsun. sonra ister içerde istersen yukarı üst kata çıkıp kanal boyunda denemeni yapıyorsun. afiyet şeker.

herkese tesekkurler. fakat citayi biraz yukseltebilir miyiz? mesela spray, damla vs. ozellikle halusinatif etkiyle alakali. bu arada kusura bakmayin, gerizekali gibi yaziyorum cunku konu yasak mi degil mi bilmiyorum.

When Nature Calls
whennaturecalls.nl
share.google

Açılın Amsterdam'a üç defa gitmiş, dördüncü gitmiş manyak geldi.

cafe zwark bistro tarzı küçük bir yer. yemek az ama o kadar yürüyüdükten sonra oturup dinlenmek ve bir şeyler içmek için baya güzel bir yer. veya akşam olduğunda gideyim de bir şeyler içeyim tarzında bir mekan. illa içki olarak değil, kahve de iş görür. benim acayip hoşuma gitmişti.

o'reilly's irish pub burası kendimle alakalı. amsterdam'a 2019 senesinde ilk defa gittiğimde görmüştüm ama irish pub'a gitmeyim şimdi, hiçbir şey bulamazsam giderim demiştim. ilk gezimde gidememiştim zira öncelliği diğer yerlere vermiştim. brüksel'e gittiğimde şubesi vardı. gittim oturdum orada. kasım 2022'de gittiğimde dünya kupasına denk gelmişti. iki maçı orada izledim. orayı da sevmiştim ama bu son gittiğimde gidemedim

pasta e basta - rezerve gerekli fine dining restoranı. atmosferi baya güzel. garsonlar, siparişi verdikten sonra bir başlıyorlar şarkı söylemeye. baya iyiydi. ikinci gezimde son güne denk geldiğinden dolayı pek eğlenememiştim ama son gezimi tarihlerini buraya göre yapmıştım.

cannibale royale - son gezimde gittim. etleri baya güzeldi. ilk gün gittim. yetmedi son gün de gittim.

Cafe Winkel 43 - kahvaltı veya sonrasında elmalı turta ve kahve

The Pancake Bakery - pankekler epey büyük.

Dutch Pancake Masters - buranın pankek de güzel.

Iamsterdam Card'i iş görür eğer müze filan gideceksiniz.
Özelden de yazıyorum.

Misir

Cape Town bence 11 saat uçuş sıkıntı yaratmazsa

Kritere uymuyor direkt ama gideceğim için yazıyorum; Saraybosna.

15 Kasımda gideceğim bir aksilik olmazsa. Bakalım göreceğiz havayı

Petra için Ürdün. Birçok şey için Japonya. Schengen'e dahil olmadan evvel görmek için Belgrad.

belgradın şengene dahil olması şu an için imkansıza yakın.
ben de belgrada gitmeyi düşündüm ama çok araştırdım hiçbir şey yok bomboş bir yer.
paran varsa japonyaya git. mısır turu vs. de olabilir.

japonya. ben seneye gidecektim ama sağlık sorunu nedeniyle gidemeyeceğim muhtemelen.

Karadag derdim ama orasi artik biraz sey diyorlar, talebin artmasiyla fiyatlar artmis, esnaf suratsiz falan diyorlar. Neyse Arnavutluk kiyilari da olabilir. Yagis olmayacaginin garantisi yok tabii ama gayet gunesli 20 derece de olabiliyor bazen.

@put it in
Saraybosnayi düşünüyorum ben de şimdi videoları izliyorum gidiş dönüş bilet 4bin civarında. Değer mi gezmeye henüz emin değilim. Belgrad uygun olursa giderim.

Vallahi aynı ya. Defalarca böyle rüya gördüm. Üni. bitmemiş, lise bitmemiş, askerlik falan. En son ilkokula kadar düştüm:)

merhaba. sözlükte bunun başlığı vardı ya, çoğu kişiye oluyor yalnız değilsin. insanlar liseye dönüp yine mi matematik falan diyor, askere dönen de çoktu. ben şahsen ayda bir üniversiteden alınıp uzun dönem askere başlıyorum, ben yaptım asteğmendim lan ben, biterken teğmendim şu an en azından üsteğmen olmam lazım" diyip derdimi anlatmak için farklı farklı komutanlara koşuyorum, kimse inanmıyo, anlamıyolar. ranzalarda yatıyorum falan. hatta kendi kendime ikna oluyorum bunu da çek erin halinden anla falan diyorum. yılgın bir hoşgörüyle kaderimi kucaklıyorum.

Yapamama yetirememe korkusu okul yıllarında seni çok derin yaralamış. Şimdi bilinçaltın bu yükü üzerinden atmaya çalışıyor kendini temizlemeye çalışıyor.

Naçizane tavsiyem. O yıllarda yaşadığın korkuları otur tek tek hatırla, o günlere o anlara git, o korkuları yeniden yaşa ve o yeniden yaşama esnasında bütün duygularını yüksek sesle söyle veya yaz. Yaz yaz yaz ne kadar ayrıntı hatırlıyorsan, kokusuna rengine kadar yaz. Yüksek sesle söylüyorsan bütün bu duygularını söyleyip bitirdikten sonra daha yüksek bir sesle "bütün bunları yaşadım ve o süreci bitirdim. Sınavlarımın hepsini başarıyla geçtim ve okullarımı bitirdim, bütün bu yaşadığım korkuları öfkeleri endişeleri ve bütün bunların yarattığı bütün kabusları terk ediyorum, bırakıyorum. Bıraktım, bıraktım, bıraktım" gibi, senin için "iptal oldu geçersiz oldu" anlamına gelen şeyler söyle. Kendine duyur. İçerisi duysun.

Geçecek emin ol. Bunu yap ki anksiyete gelişmesin ritim bozukluğu oluşmasın.

Ben de kendimi hep üniversite yurdunda görüyorum. En nefret ettiğim yer. Bir sebepten tekrar yurda dönmüşüm, oda arkadaşım varmış. Kabus.

Dönem dönem ben de bu rüyayı görüyorum. Liseye dönmüş halde buluyorum kendimi, öff diyorum bütün matematik müfredatını unuttum, fen Bilimleri desen aynı. Şimdi kim yine sınava hazırlanacak. Dil bölümü mezunuyum, üniversiteyi iple çekerdim bir daha sayısal bir ders görmek zorunda kalmamak için. Sanırım kafam hala orada takılı kaldı. Çünkü o rüyayı gördüğümde ilk aklıma gelen şey içinde sayı geçen dersleri yine görmek zorunda olduğum :/

eksisozluk.com

eksisozluk.com

eksisozluk.com

Ben de lise olanını görüyordum bir ara :) ulan diyordum türkçe olsa hadi neyse de almanca biyoloji bir sürü bok pusur terim. Yalniz bir yanda da hosuma gidiyordu ne güzel yine Lisedeyim diye :) zaten rüyada olduğumu farkettikten kısa süre sonra uyaniyordum, ama o sıkıntı stress rüyalar bile olsa boğuyordu resmen..

Askerlikten sonra defalarca görmüşlüğüm vardır rüyamda askere gittiğimi. Bir keresinde ikinci defa askere gidiyorum, birisi artislik yapıyor, öfkelenip diyorum ki; lan ben kaçıncı defa buradayım akıllı ol eziyet olurum sana.

2012'de mezun oldum. Bir şekilde 2019 senesine kadar tecil ettirdim askerliği. 2018'te bedelli askerlik yasasından faydalanıp 18 gün askerlik yapıp geliyorum.

Çok rahat askerlik geçermesine rağmen birkaç defa askere tekrardan gittiğimi rüyamda gördüm.

Mezuniyet sonrası uzun süre alttan dersim olduğunu vs. gördüm. Halen zaman zaman görüyorum benzer rüyaları. Yıllar geçti üzerinden cidden tuhaf.

Daha birkaç gün önce fizik sınavındaydım ve soruların hiçbirini bilmiyordum. Nerdeyse sıfırlık kağıt verecekken önümdeki çalışkan bir arkadaş kağıdını öylece gösterdi ve kopya çektim. Kendisine buradan teşekkürlerimi iletiyorum.

Ancak bin yıllar önce ağaçlarda gezen atalarımızdan kalma yüksekten düşme temalı rüyalar bi hayli görülüyor. İkisi de hayatta kalma mücadelesi olduğundan belki de.

son finali vereli 15 sene oldu, ben de arada yarin sinav var ben hic calismadim kabusuyla uyanirim..

okulun bizde yaptigi tipik tahribatlar bunlar..

eksisozluk.com

@cakmayazar

ekşisözlük linki vermeyelim lütfen. rejimin maaşlı trollerinin manipülasyon sitesi ora.

Mahallemde (İstanbul Kadıköy) ilk TL'ye çevirip, TL'den çevirmişlerdi.

Mümkün. Bankaların bazılarında da mümkün ve TL ye çevirerek tekrar dövize çevirme işlemindekine nazaran epey makas avantajın olur.

Kapalicarsida veya kadiköy carsidaki 1-2 buyuk dövizcide olur ama mahalle dövizcisi önce TL sonra USDye cevirir. Ben nuruosmaniye yakinlarinda bi dövizciye gidiyorum

Okuma bomboş adam. Bomboş

Yaşınız 25i geçtiyse okumanıza gerek yok.

İstanbul Hatırası ilk okuduğum kitabıydı ama on yıl olmuştur okuyalı. O zaman çok sevmiştim diğer kitaplarını da okumalıyım diye düşünmüştüm. Sonra kaldı ve okumadım bir daha.

Okuduğum kitapları
Bab-ı Esrar
İstanbul Hatırası
Patasana

Şeytan Ayrıntıda Gizlidir kitabının ise dizisi çekilmişti, onu izlemiştim vaktiyle.

Polisiye macera falan seviyorsanız sarabilir, kolay okunan kitaplardı. Şimdi baktım da ne çok kitabı varmış.

Dinlemeyi seviyorsan NTV radyo Ahmet Ümit kitaplarının bazılarını radyo tiyatrosu oyunu yaptı ama saatleeeeerrce sürüyor. Durdura durdura dinlerim dersen şahane. Uzun yol için de birebir.

İstanbul hatırası yeterli. Diğer kitapları da hemen hemen aynı.

çoğunu okudum. vakit geçirmelik, çerezlik kitaplar. çok bir beklentiniz olmasın. ben ilk beyoğlunun en güzel abisi ile başladım, sıralama çok aman aman fark etmiyor.

yıllar önce merak salıp bir kitabını almıştım, hayatımdaki en sarmayan kitap olmuş olabilir. Yarım bıraktım, belki de bana öyle geldi bilmiyorum.

yakaşık 20 senedir okurum. tabi onu keşfettiğim zamanlar böyle meşhur değildi.

sırasıyla
beyoğlu rapsodisi
istanbul hatırası
beyoğlunun en güzel abisi


tavsiye derim.

benim de hiç ilgim yoktu ama bir yerde karşılaşıp yanına gittim ve çok samimi, sıcakkanlıydı. bir ses böler geceyi kitabını aldım, bakalım. teşekkürler

resim heykel seviyorsanız floransa' da uffizi müzesi çok güzel. 1 gününüzü rahat yer. önceden bilet almanız tavsiye edilir.
(bkz: galleria degli uffizi)

ayrıca yemek içmek ;
www.instagram.com
www.instagram.com

venedik ve bologna' ya gitmedim, bilmiyorum.

Teşekkürler, uffizi listenin en başına yerleşti :) biletimi de aldım şimdi. yemek içmekleride tüketmeye gayret edeceğim. Teşekkürler bolca :)

Floransa:
Uffizi gercekten cok iyi.
maps.app.goo.gl Dan pizza alip michalengelo parkinda gunesi batirmak guzel olur.

Galetetia dei neri ve carraia baya guzel
Trattoria za za yemek yemek icin onerilir
Oralarda yenebilecek en iyi sandwich: maps.app.goo.gl

Onun disinda gezilecek yerler belli zati

Sevgili romalılar! bu gece yola çıkıyorum. son önerilerinizi alabilirim. Selamlar

Milan'a gitme mesela. Gercek Italya'yi hic yansitmiyor ve zamanla degismis. Bakimsiz bir sehir ve son zamanlarda gocmenler yuzunden tehlikeli de olmus. Ben 1 geceligine gitmistim de bir daha gitmem heralde.

Locale Pub var. Giderseniz benim için de gidin.

Edit: Floransa'da.

@ermanen Hayatımın geri kalanında Milan'da yaşamayı düşünebilirdim. Sizi memnun etmemesi üzdü beni.

@put it in your appropriate place burnum iyi koku alır ama yinede hangi şehirde olduğunu söylerseniz en azından aramayı daraltabilirim :)

The Beautiful Game
Society of the Snow
Fair Play


ve Eğer halen duruyorsa; The Outfit

The Gentlemen 2019

dystopian sci-fi, sosyal adaletsizliği metafor olarak anlatıyor:
the platform
www.imdb.com

survival/genelde tek mekan olarak okyanus ortasında (izlediğim en iyi survival filmler arasında):
nowhere
www.imdb.com

not: iki film de İspanya yapımı

Maalesef netflixde kurgusu düzgün sağlam vaay dedirtecek bir netflix yapımı film görmedim hepsi uyduruk izle at çöpe denilebilecek filmlerdi

Children of Men

Yine dystopian sci-fi ve dram olarak en iyilerden. Netflix'de hala var mi bilmiyorum

The White Tiger - 2021
Primal Fear-1996 (amerika'da ama)

kendimden biliyorum yediğine dikkat etmezsen hiçbirrşey olmuyor

Beslenme beslenme beslenme. 10 ders seni çok iyi hissettirir, disipline girersin, işin mantığını da çözer kendin devam edersin. Ha kimi insan da illa hoca ister, yoksa disipline olamaz. Eğer öyleyse 10 ders daha uzatırsın.

Crossfit'den bağımsız. Ben 3 kilo vermiştim.

Ayrıca disipline girersin +1

Maalesef. Annem oyun indirmiş. Onu oynuyor. Kankileri var. Whatsapp'ta muhabbet. Babam Tiktok izliyor.

Bir bağımlılık var annemde

Annem 69 yaşında biriyle konuşurken bile netflixden kore dizisi izliyor. Babam 72 yaşında işi bittiğinde sürekli ya oyun oynuyor ya youtubeden siyaset videoları izliyor. Bir zamanlar aynen bana kızarlardı, ben şimdi torunları varken bile telefona bakmalarına kızıyorum. Çok üzücü çok.

Hosteslerde çaycı zaten. Özel sektörde çalışsalar asgari ücret olacaklar.

Ama asgari ücret verdiğin birini, müşterilere karşı gülümsetemezsin. Her zaman alttan alan kişinin sen olacağına ikna edemezsin.

Ona yüksek maaş teklif edersin, hele yolculara gülümsemesin bakalım, direkt işten atarlar.

Uçak dediğin milyonlarca dolarlık taşıt. İçinde yüzlerce insan var. Hata yapma ihtimalin düşük değil hiç olmamalı. Pilotu tam olarak işe kendisini verebilmesi için büyük bir motivasyon gerek. Oda maaş işte.

Kapitalizm bu. Hatta bir araştırma vardı, insanların maaşı arttıkça verimliliği de artıyordu, işleri daha çabuk bitiriyorlardı. Kişi aynı işi yapmasına, aynı pozisyonda olmasına rağmen.

Şunu da ekleyeyim; pilot hata yaparsa, yaptığı hatayı düzeltemez. Velev ki uçağı düşürdü, paramparça etti. Firma ne yapacak milyon dolarlık uçağın faturasını pilota mı kesecek? Kesse pilot ödeyebilir mi? Mahkemeyle pilotun hayatını mahvedersin, ama uçak paramparça olduğuyla kalır.

Diğer yandan otobüs şoförünün yaptığı kazanın bedelini ödemesi daha olabilir bir şey. Otobüs şoförünün hata yapması kabul edilebilir yani

Aslında insanları mesleklerine göre değil de o meslekteki yetkinliklerine göre değerlendirmek lazım.
Benim için en “kutsal” meslek öğretmenlik, birini eğitiyorsun bunun kıymeti o kadar büyük ki belki ancak doktorlukla falan yarışabilir.
Ama işinde kötü olan öğretmenler yok mu vardır işte bilemiyorsun.

Pilotluk da cool bir meslek, bir de “üniforma etkisi” diye bir gerçek var, havalılar, yoksa iş olarak bilemedim şimdi.

Birinde sorun çıkarsa uyglulanacak yönergeler kitabı tuğla kalınlığında.

Diğerinde bir satır: Sağa çek Stop et.

Öeh. En zor mesleklerden biri.

pilotlara önyargılıyım çünkü casanova edalarında çoğu. kesinlikle abartılıyorlar. maaşları yüksek olduğu için bi grup tapıyor ve “avlamaya” çalışıyor, durum bundan ibaret.

Hayır abartılmıyor bence.

Pilotların sürekli girmek zorunda olduğu testler ve sağlık süreçleri var. Öncesinde aldıkları eğitim birkaç sene sürüyor ki başarısız olma ihtimalleri var. Koskoca uçağı kaldırmak ve indirmek kolay değil. İşin içine çeşitli risk faktörleri de var ayrıca.

Son birkaç senedir sıklıkla yurtdışına gidebilme fırsatım oldu. Bu süreçte fark ettim; Kabin memurların da işi zor. Pilot yolcuyla pek muhattap olmuyor iş gereği. Kabin memurları iş gereği sürekli yolcuyla muhattap olmak zorunda ve yüzlerce kişiden bahsediyoruz. Hem giderken hem dönerken.

Herkes siz biz gibi anlayışlı ve yapıcı insanlar değil ki. Saçma sapan bitmeyen istekleri olan, kural tanımayan, saçma sapan garip garip nedenlerden dolayı sorun problem çıkartan nice yolcu var. Sürekli muhattap oluyorsun bu tür cins insanlarla.

"Pay to play" bir iş haline geldi.

Ben pilotluğun değil de havayolu sektör kurallarının artık çok gereksiz abartıldığını düşünüyorum. Yani sene 2025 oldu her sektör gelişti. Yani neden 3 saat önce havalimanında olmak zorundayız ya. Artık şartlar gelişti yani.

evet haklısın abartılıyor. zannedildiği kadar zor bir iş de değil ayrıca. evet dikkat gerektiriyor ve hatayı affetmiyor. bin kere en zor şartlarda uçağa indirir, ölümden döndürürsün insanları, ama bir kaza her şeyi bitirir.

türkiye'de maaşlı çalışılabilecek en yüksek getirili işlerden biri. amerika'da millet 18 yaşında girince uçuş okuluna girip pilot alıyor.

savaş pilotu olsa neyse de yolcu uçağı pilotu olmak ve bunu sürdürmek çok zor bir iş değil.

Bazı açılardan evet abartı kısımlar var ama buna sebep gene pilotlar kimisi pilot olunca dünya kendi çevresinde dönüyor sanıyor. Lakin kurallar katı eğitimler sürekli ve sıkı başarısız olma lüksün yok.

her iş zor ama insan olan yerde her türlü saçmalık oluyor maalesef.

otobüs şöförü daha yorucu bir iş yapıyor, o açıdan daha zorlu. pilotlar bu anlamda yorulmuyor. otopilot denen bir şey var, sürekli direksiyon sallamıyorlar.

ANCAK

1- ben bugün bir otobüsün koltuğuna oturayım, iyi kötü kullanırım. konforlu bir yolculuk olmaz, ya da çok yavaş giderim, manevra zor yaparım ama otobüsü hareket ettirmek için teorik bilgiye sahibim. her gün bindiğim arabadan hallice bir araç. ama uçak öyle değil, kokpite girdiğimizde 1500 tane düğme var, mal gibi bakarız.

2- otobüste bir problem olsa, tehlikeli bir durum olsa, frene basıyorsun duruyor. motor patlasa, kendi kendine duruyor. acil durum prosedürleri yok gibi bir şey. "frene bas, dur, araçtan in." ya da dikkatsizlik yaptığında sonuçları çok büyük olmuyor. ama uçak öyle mi? en ufak bir hatada bir kaç yüz kişi ölebilir. "frene basarsın, durur" gibi bir durum yok. karmaşık sistemlerle, ani karar vermen gerekiyor. bu yüzden herkes pilot olamıyor, bu yüzden uçaklar ticari olarak kullanılana kadar 10 yıl testten geçiyor.

Abartıldığını düşünenlerdenim.

İnsanlar kullanmayı bilmedikleri kompleks bir cihaz gördüklerinde onu anlamlandıramayınca yapılan şeyin ekstrem zor bir iş olduğu algısına düşüyorlar. 2 sene boyunca eğitimini aldığın herhangi bir aracı geri zekalı değilsen ve motor becerilerin yerindeyse kullanabilirsin. Bir de şu "sürekli eğitim alıyorlar. sürekli sınava" giriyorlar diye savunan kitle var. İyi bir mühendisin kendini güncel tutabilmesi için kendini sürekli eğitmesi ve durmadan öğrenmesi gerekiyor. Sürekli teste giriyor olmak, sürekli öğrenmek bir kriter değil. Aldıkları ücretler tamamen arz talep dengesizliğinden dolayı yüksek. Ücretli çalıştığınız kapitalist sistemde kimse sizin yetkinlikleriniz ve aldığınız sorumluluklarla ilgilenmez. Daha fazla kişi pilotluğa ilgi duysun ve arz fazlası oluşsun, bak bakalım o aldıkları ücretler ne oluyor.

Bu işin benim için tek görünen zorluğu düzensiz çalışma saatleri. Gece uykumdan uyanıp saçma saatlerde işe gitmeyi istemem şahsen. Sürekli o hayatı sürdürmek çok yorucu.

cuma ve cumartesi geceleri 24 saat açık. yani cuma sabah 06'dan pazartesi 00'a kadar sürekli çalışıyor. ama cumartesi 00-06 arası ve pazar 00-06 arası bazı çıkışlar kapalı oluyor, bence onlara denk gelmişsin.

Gece tarifesinde her kapı açık değil ana kapılar açık oluyor sadece

otonom olması bir şeyi değiştirmiyor sürücüsüz metrolarda da makinist var smamp deniyor sürücüsüz metro acil müdahale personeli. Her trende oluyor.
Edit: m4 hattı da otonom aslında. Tren kendi sürüyor, kapıları kendi açıyor. Bazen tren peronda tam tutturamıyor, o durumlarda makinist kendisi kapıyı manuel açıyor.

Gece tarifesinde her kapı açık değil +1


eve dönerken indiğim durakta normal saatlerde çıktığım kapı Gece yarısı sonrası kapalı oluyor.

bubilet
biletix
biletinial

bu 3 siteden dönüyor. kadıköydeki standuplar için tuz biberin sitesine bakabilirsin.

@jelly bear +1


Ayrıca gösterilerini beğendiğim komedyenlerin sosyal medya heaplarını takip ediyorum.

Ben de söylemem ama yapamayınca goygoyu yapılmasın diye söylemem, yoksa ben söyledim de karma çalışıp işi bozdu nazar değdi gibi inançlarım yok, zaten söylemeyince de olmadığı oluyor çoğu zaman.

Yapmak istediklerini başkalarıyla paylaşarak onların desteğini alabilir ya da fikirlerini öğrenebilirsin. El elden üstündür.

Duyurunun bilimcisi değilim ama bu konuda bir takım bilimsel araştırmalar olduğunu söylüyorlardı. Özetle söyleyince o hedefe zaten ulaşmış gibi hissediyormuşsun, o tatmini yaşıyormuşsun. Bu nedenle devam etmek için olan motivasyonun azalıyormuş vs.

18-07.com

Ne kadar tesadüf ne kadar bilimsel bilmiyorum ama gerçekten dillendirilen çoğu şeyin sonu hüsran oluyor. Ve çevremde çok fark etmeye başladim. İnsanlar ya gizliyorlar ya da elde ettikleri başardiklari şeyler hakkında bilerek olumsuz konuşuyorlar. İyi yönleri asla söylemiyorlar. Bende de şöyle bir etki oldu. Söylediğim zaman sorumluluk daha çok artıyor basaramazsam insanlar bir kere daha beceremedigimi, basaramadigimi dusunecek veya açiklama yapmanin yoruculugu gibi sebeplerden artık söyleme taraftarı olmuyorum. Ayrıca bir seyi gizli tutup birden olumlu sonucu insanlar öğrenince daha güçlü başarılı hissediyor insan kendini.

Yapamayınca açıklama yapmak zor oluyor +1
Bu yüzden hiç anlatmak istemiyorum ama insan o hevesle heyecanla paylaşıyor yakınlarıyla bu da çok insani bir şey.
Keşke dayanabilsem ve sonuçlanana kadar bekleyebilsem.

Ve evet paylaştıkça olmuyor gerçekten.

Ne olduğuna göre değişir.

Bungee Jumping yapacağımı 1 hafta öncesinden söylemiştim, oysa ki 6 ay önceden planlamaya başlamıştım.

başka türü parayı kenara koyamıyorsan ve değerlendirme yapma için zaman ayıramıyorsan bes mantıklı, ama geri dönüp baktığımda besteki paramı kendim değerlendirseydim daha iyi olurdu diyorum.
geçelerde baktımda devlet katkısının fonu aşırı değer kazanan bir fonda değil bes için kimle konuşsam iyi diyor ama bende hala soru işareti.
minimumu yatırıp geçiyorum besten aşırı bir beklentim yok.

10.sene çıkmak mantıklı oluyor. ben öyle yapıyorum.
planlama açısından 6 sene mantıklı olmayabilir katkı az oluyor.

merhaba, bunu eşim için yapıyorum. altı sene oldu, minimuma yakın ödeme, tamamı altın fonunda bes'i var. arada da ek ödeme yapıyorum ama yıllık düzenli ödemeyi geçmiyor. devlet katkısı dahil yatırdığı tutarın altı katı kadar bi birikimi oldu. çekelim desek kesintilerle beş kata düşer muhtemelen. altı sene önce 2019'da tek seferde bu tutarı yatırmış olsaydım tuik enflasyonuna bile yeniliyordu ama ödemeler zamana yayıldığı ve altın da katladığı için belirgin bir kar var diyebiliriz. altın fiyatları düşecek de olsa sizin maliyet de zamana yayılacağı için zarar olasılığı bence düşük.

besin kesintisi var iyi araştırmak lazım. Yanlış hatırlamıyorsam 5.000 TL civarı yatırınca kesinti olmuyor. Müşteri temsilcisiyle görüşmek lazım

Devlet katkısının tamamını almak için iki tane kriter var.

56 yaşınızı doldurmak
BES'te 10 yılı tamamlamak


Hiç yoktan iyiydir.

Malta Valetta Airport merkeze 15 dk.

Benim için;

Amsterdam Schiphol airport; 20 dakika sürüyor trenle.

Malta Valetta Airport; +1. Havalimanındaki taksi 15 euro tutmuştu.

Havalimanında metro/tren olan her yer. Lizbon havalimanı yakın epey mesela şehir merkezine. Brüksel ve Amsterdam’da da 10 dakikada şehir merkezinde oluyorsunuz trenle. Krakow diğer bir örnek. Örnekler çoğaltılabilir.

Cenevre acayip fazla kolay. Şehir merkezinden havalimanina trenle 7, bisikletle 20 dakika falan ama ucuz kesinlikle değil :)

Toulouse gene çok yakın malum airbus sebebiyle. Otobüsle 20 dakika.

Barcelona da yakin trenle baya 20 dakika falandi.
Bence Barcelona oldukça ekonomik seçenek.

tallinn.

şehrin oldtown'ı havalimanına 4 km uzakta.
taksi 6.5 euro yazıyor :) 10 dk sürmüyor.

euroairtport'ta fransa ve basel çıkışları var. basel'de otel rezervasyonunuz varsa shuttle otobüs ücretsiz. 15-20 dakikada merkezdesiniz.

Zürih'te de 14 dakikaydı yanlış hatırlamıyorsam havalimanı metrosuna biniş ve iniş arası. Ama havalimanı içerisinde biraz oyalandırıyor.

Uçak bileti sıklıkla alıyorsanız, Miles&Smiles kredi kartlarına başvursabilirseniz. Qnb'i pek tavsiye etmem. Şimdiye kadar pek bir faydası olmadı.

Garanti Bankası ile Kuveytbank'a bakabilirsiniz.

İşbankası Black

- evet alınabiliyor.

- her 3 ayda bir işleri planlıyoruz, o yüzden önümüzdeki yaz için izin talep ederse onaylarım. acil gelen bir işimiz yok.

Bizde alınamaz diye bir kural yok. Zaten patron şirketi olduğu için kural kaide yok, adamına göre muamele var. Ama sıkıntı çıkar yine de. En fazla 1 hafta izin alınabiliyor, ki onda bile yine de işten tamamen uzaklaşmak mümkün olmuyor.

eğer şirkette o görevi yapan tek kişiysen olmuyor. tek kişiyim, planladığım 5 günlük iznim hakkında endişeliyim.

- Benim departmanda alınır. Benim almışlığım var. Arkadaşları hatırlamıyorum. Diğer departmanları bilmiyorum.

İK bu sene çoğu departman yöneticisine, şu kişiler en az 10 günü tek seferde olmak üzere mecbut izinlerini sene sonuna kadar bitirsin diye mail atılmış. 2 hafta izine çıkmak durumunda kaldım bu yüzden

Benim ekiptekilere bu sene 1 haftadan fazla veremedim yoğunluk sebebiyle ama sık çıktılar. Birinin yokluğu diğerlerine işyükü doğurduğu için uzun süreli izinler yorucu olabiliyor diğerleri için. Ekibe eklemeler yapıp seneye isteyene 2 hafta verme niyetim var. Onlar yüzünden ben de çıkmadım 2 hafta bu sene, imam-cemaat ilişkisi...

Prag ya bu. Afganistan degil.
Abartilacak herhangi bir sey yok. Bu soruyu sormak bile garip.
Türkiye‘nin hali ortadayken prag‘a gidilir mi diye sormak cidden garip.

Seneler önce tek gittim. Tek tehlike dondurmama saldiran arilardi.

Tek başına gitmiş biri olarak, gidilir. Bir sorunla karşılaşmazsınız. Güvenilir şehirler arasında.

Sonsuz, Türkiye'de yaşamıyorum zaten; fazlaca güvenli bir Avrupa ülkesindeyim.

Prag iyidir güvenlidir ya, yıllar önce üniversitede bi arkadaşımla kız başımıza (!) gitmiştik, hatta hostelde kalmıştık ve gayet de iyi geçmişti :) Güzel bence, git tadını çıkar. Hatta benim de tekrar gidesim var, şimdi senden ilham aldım bak.

cek cumhuriyeti de son derece güvenli bir avrupa ülkesi abla.
bil bakalim soru sordugun platformdakilerin cogu nerede yasiyor? cok da güvenli olmayan bir avrupa ülkesinde :)

honest guide diye biri var youtube'da, onun prag videolarini gitmeden izlemeni siddetle tavsiye ederim. www.youtube.com
adam resmen pelerinsiz süper kahraman.

bence solo gidebilirsin elbette ama nerede para degistirebilirsin, hangi restoranlar turist tuzagi, nerede kalmamali gibi videolari izleyerek gezi öncesi biraz hazirlanmak can sikintisinin ve gereksiz para kaybinin ciddi anlamda önüne gecer.

Tek başıma gittiğim ilk şehirdir Prag. İlk 2018 senesinde gittimişti, ikinciye 2024'te. Bu sene de gidebilirim üçüncüye.

Gece 12'te otel dönmüşlüğüm var Strip Bardan çıkıp.

Honest guide diye biri var youtube'da, onun prag videolarini gitmeden siddetle tavsiye ederim. +1

Geçen arkadaşımın pragda otelde saatlerinin çalındığını farketti ve hiçbir işlem yapılmadı. Tabii turist olmasinin etkisi var mi onu bilmiyorum, ya da sigorta vs, otelin değerli eşya kapsamı vb. vatandas olsaydi muamele farkli olurdu belki. Oldu mu oluyor da bu tür şeyler de bir yere gitmeye engel mi, zannetmiyorum.

Güvensiz bilinen bir ülkede de başına hiç acayip olaylar gelmemiş birilerini bulabilirsin, ama iste istisnalar kaideler meselesi bu güvenlik işleri.

Hiç sorun yaşayacağını zannetmiyorum. Çok keyifli bir şehir. Hatta aşırı kıskandım şu an :D iyi eğlenceler gitmeye karar verirseniz.

Gidilir muhtemelen.

Honest Guide + 1

amsterdam, paris, barcelona, roma gibi şehirlerde kalabilen insanların prag, budapeşte, krakow gibi yerlerde güvenlikten çekinmesi beni şaşırtıyor. benim arkadaşlarım da var böyle, 3 kez amsterdam’a gitmiş ama doğu avrupa’da güvenlik zaafiyeti olduğuna dair reelsler bulup bana atıyor, gülüp geçiyorum. çok az göçmen nüfusu olan, göçmenlerin de genelde expatlar olduğu, sakinlerinin genelde kendi halinde insanlar olduğu gayet huzurlu ülkeler, şehirler bunlar. polonya’nın 8 şehrini gezdim, prag, budapeşte hakeza, hiçbirinde güvenlik endişesi yaşamadım.

şu eleman aslen hollandalı ama avrupayı geziyor (kız arkadaşı türk), adam üstüne basa basa avrupa’nın en güvenli ülkeleri olarak ab üyesi olan doğu avrupa ve baltık ülkelerini gösteriyor:

www.instagram.com

Dogu Avrupa her zaman Bati Avrupa'dan daha guvenilirdir.Insanlarin halen Bati Avrupa'yi daha guvenilir sanmasina sasiriyorum.Tek cekinceniz soguk hava ve kaziklamaya calisan bazi doviz burolari olsun.DOviz bozduracaksaniz bozduracaginiz yeri iyi arastirin

Girisken olmayan, kendi halinde, etliye sutluye karismaz bir arkadasim son birkac yildir pragda. Ailesi de gece bi yere ciksa elli kere arayan insanlardi dune kadar. Onlar da memnun. Bence guvenlidir :)

Bence de hiç sıkıntı olmaz, çok da keyifli olur. Kız kıza gitmiştik geç saatlerde bile hiç sıkıntı yaşamadık. merkezde konaklarsınız sıkıntı olmaz.

Arkadaş sadede yalan söylemesin.

amerikan hayranı olması. şaka yapmıyorum. benim için her türlü konuda dealbreaker'dır. abd hayranı & aşığı bir insanla aynı masada mecburiyet haricinde bulunmam.

@meister commmmon man I cşzıssssss kraysssst

kiskanc bir arkadasa benziyorsun. sebebi nedir?

- ben herhangi bir art niyet görürsem veya hissedersem sogurum.
- herhangi bir yalan. hafizam da iyi oldugu icin bircok seyi hatirlayabiliyorum. celiskili bir sey gördügümde eliyorum.
- genel olarak beceriksizlik. ben is bitiren, akilli, tuttugunu koparan dinamik insan seviyorum. yavas, beceriksiz, impulsive, iradesiz, saf insani partner secmek istemiyorum.

bu ücü bence arkadaslik icin de gecerli. sadece flört olarak düsünüyorsak karsidakinin benim paceime uymamasi sogutuyor. ben mesela artik seninle tatile gidebilecek yakinlikta görüyorsam ama sen no diyorsan ben ne o tatile ne de baska tatile senle giderim artik. ben yükseldigimde yükselmemissin senin yükselmeni ben niye bekleyeyim.

-ataerkil hareketler bir de. sen benim hesabimi ödeyemezsin, sen beni arabayla alamazsin, sen bana bu kim su kim diye soramazsin, beni kisitlayamazsin. benim hayatimda benim izin verdigim kadar var olabilirsin. ben hayir diyince orada birakmalisin. baska bir insan benim hayatimi benim izin verdigim ölcüde sekillendirebilir. kendi kendine ataerkil olucam diye bir planlar yapip beni ona dahil edemez.

Evet bunlar flört kişisinden soğuma sebepleri. Ek olarak kişisel temizlik ve bakıma dikkat etmemesi. Saygısızlık, haksızlık yapması, manipülatif davranışlar şu anda aklıma gelenler

Kaba davranışı
Gösteriş merakı, marka takıntısı
Dikkat çekme çabası
Olmadığı biri gibi görünme çabası
Sürekli bir şeyleri eleştirmesi, yargılaması
Fikirlerimi önemsememesi

İlk aklıma gelenler bunlar oldu.

Tarif ettiğiniz kişi dışa dönük normal bir insan gibi göründü bana. "Soğurum" demek yanlış olur ama bana göre fazla aktif kalacağından yetişemez yorulurdum. Yoksa yazdıklarınızda yanlış bir şey bulamadım. Her mesaja da 3-4 saat sonra dönmüyordur heralde.

Bazen yalnızca uyuşamamış olursunuz. İlla yanlış olması gerekmiyor. Ben bu kişiyle uyuşamazdım.

Beni soğutan şeylerin başında beni kendi hayat görüşüne dair bazı şeylere ikna etme çabası geliyor örneğin. Eğer birinin beni kendi siyasi, dini, sosyal vb. görüşlerine çekme çabasını hissedersem ve/veya beni kendince şekillendirmeye çalıştığını düşünürsem soğumakla kalmam aramız da bozulur.

-Her gün herrr şeyini story atması. Yediğini içtiğini sıçtığını herrr şeyi.
-sürekli atar gider sosyal medya postları (atarlı bireyden nefrett)
-dışarıda sürekli bağıra çağıra konuşan, gülen tiplerden olması
-arabası olan insana şoförü muamelesi yapması. Sırf birinin arabası var diye ben şuraya gidelim burayı gezelim yapamam mesela, bazıları çok rahat bu konuda

-sürekli kendini ve kendi meselelerini anlatanlar
-anlatırken sana konuşma forsatı vermeyenler/lafı ağzına tıkayanlar
-benciller

Abaza olması.

Kibir

Ossurması

sataşmak niyetim yok inanın, ama @sonsuz'un yazdığı cevaba baktığımda , tam olarak nasıl bir insanı hayatımda asla istemiyorum sorusunun cevabını görüyorum. hatta karikatürize ettiğini, şaka falan yaptığını düşündüm okurken.

Üzüntümden, sıkıntımdan mutlu olması. Son yıllarda iki arkadaşlığımı bitirdim bu nedenle.

@loch ness, ne demek istedin tam anlayamadim. benim yazdigim seyler de mi sana off geldi yoksa bir insanin bunlari turn off görüyor olmasi mi sana off geldi?

ikincisiyse neden durumu ya da huylari betimlemek yerine x gibi diyerek bana referans veriyorsun?
bir insan kendinde bu hakki nasil görebiliyor cidden cok ilginc.
büyük ihtimalle neyden hoslanadigina dair bir fikrin de yok. bir seylerden irrite oluyorsun belli ama özneden bagimsiz tanimlayabilecek dil becerin yok.

Aurora+1
Maddi açıdan sıkıntılı olduğum bir dönem ben de aynı durumu bir arkadaşımla yaşadım. "Bu insan benim üzüntümden mutlu oluyor" farkındalığı çok üzüyor. Bu arada bir arkadaştan beklentim kötü gün dostu olabildiği kadar iyi gün dostu da olabilmesidir. Hatta bence birinin başarısında da yanında olabilmek, kıskançlık enerjisinden uzak olabilmek çok önemli.

Bunun haricinde pasif agresiflikten hiç hoşlanmıyorum. Yetişkin bir birey karşısındaki insanın zihin okuyamadığının farkında olmalı.

Ayrıca her zaman olduğu gibi yine akhenaten +1

@sonsuz al ben yazayım

- genel olarak beceriksizlik. ben is bitiren, akilli, tuttugunu koparan dinamik insan seviyorum. yavas, beceriksiz, impulsive, iradesiz, saf insani partner secmek istemiyorum.

Yani gizliden gizliye errrkek gibi erkek, alfa erkek istiyorsun. İnkar edeceksin evet.


bu ücü bence arkadaslik icin de gecerli. sadece flört olarak düsünüyorsak karsidakinin benim paceime uymamasi sogutuyor. ben mesela artik seninle tatile gidebilecek yakinlikta görüyorsam ama sen no diyorsan ben ne o tatile ne de baska tatile senle giderim artik. ben yükseldigimde yükselmemissin senin yükselmeni ben niye bekleyeyim.

Abi herkes aynı seviyede aynı anda yükselemez. Tam tersi olsa tacciz tacciz. Çok erkeksi yazılar bunlar...


-ataerkil hareketler bir de. sen benim hesabimi ödeyemezsin, sen beni arabayla alamazsin, sen bana bu kim su kim diye soramazsin, beni kisitlayamazsin. benim hayatimda benim izin verdigim kadar var olabilirsin. ben hayir diyince orada birakmalisin. baska bir insan benim hayatimi benim izin verdigim ölcüde sekillendirebilir. kendi kendine ataerkil olucam diye bir planlar yapip beni ona dahil edemez.

Al karşılık, hesabı karı milleti ödemez. Arabayla bırakacam, namusumuz. Etrafında erkek sinek olmayacak.

Tam bir sevgili olalım, evlenelim vs ama herkesin hayatı müstakil olsun kafası. Az önce senin kadar yükselmedi diye bıraktın adamı, şimdi ise ben hayır diyince dur. E ama o hayır diyince bitiyor. Sen diyince bitmiyor. Bildiğin param, kariyerim var, yurtdışı gördüm olmmmm güçlüyüm ayamın üstünde tek başıma duruyorum. Ailemle aram iyi değil bu arada. Dövmelerim var. Feministim. Hayatıma karışamazsın .ssss

Nefretlik bir karakter yazdıklarına göre.

@sonsuz , aslında daha detaylı yazmıştım ama sataşma niyetim yok dedikten sonra bu kadar fazla detaylandırmak da bir nevi sataşma gibi göründü gözüme. anonim de kalsak kimseyi kırmak istemem.

- çok yakın kadın arkadaşlarımda da bu şekilde kendisiyle cinsel-duygusal yakınlık kurmak maksadıyla ilgilenen kişilere "yarışmacı" pozisyonu verdiklerini ,ve insanların onlar için sıraya girip kazanan yada "elenen" zavallılar olarak görüldüklerini gözlemliyorum. dışarıdan baktığımda bu bana megalomani gibi görünüyor , çünkü onlarla ilgilenen adamların - zannedildiği kadar ilgili olmadıklarını bizzat biliyorum.

-yüksek heves, yüksek hız, iş bitiricilik , özgüven, rahatlık vs. vs. diye giden maskülen erkek niteliklerinin arkasından , 3. dalga feminizm ve woke kültürü söylemleri ile devam eden bir değerlendirmeyi de çelişkili buluyorum. doğal haliyle, rol yapmadan senin istediğin tarzda bir insanın pek de var olabileceğini düşünmüyorum.

hevesli , enerjik , becerikli , iş bitirici adam, kız arkadaşını arabasıyla da alır, hesabını da öder, hayatına da karışır.(heteroseksüel erkeğin iç güdüsel davranış örüntüleri birbirine çok büyük oranda benzerlik gösteriyor.) yada- bunları bastırıyordur ve bir yerde patlayacaktır. bastırdığı ya iş bitiriciliğidir, yani kendini iş bitirici olmak konusunda çok zorlayan feminen- edilgen bir meriç ile muhatapsındır, yada bu "kimseye ihtiyacı olmayan güçlü kadın" rolüne bir süre - herhangi bir sebepten- katlanan maskülen bir erkek ile muhatapsındır. - buradaki motivasyon kadının düşünce paternini bir süre içinde değiştirebileğini umut etmesi de olabilir, kadını hayatının derinliklerine asla almayacağına karar vermiş olması da olabilir, yada farklı bir motivasyona da sahip olabilir bilemeyiz.

kimse sonsuza kadar rol yapamaz gibi geliyor.

@shepard, @loch
so what? kendi isinize bakin bence.

Geçiş süreci veya sen böyle birisin. Bunda kötü bişey yok bacım.

hobi edinmeye çalışın. Oda olmuyorsa doğa ile vakit geçirmeye varsa bulunduğunuz bölgede doğa gezileri yapan gruplara katılabilirsiniz. Bu kafanızı dağıtır, bir nevi detoks yapmanızı sağlar.

Sonrasında imkanınız varsa bir kedi edinmeye çalışın psikolojiye iyi gelir. Ayrıca kan değerlerinizi kontrol ettirmediyseniz mutlaka baktırın bazı vitaminle değerleriniz düşük kalmış olabilir ki buda insan psikolojisini etkiler.

Değerlerin neler. Benimsediğin, bilincinde olarak ve severek benimseyip yaşatmayı seçtiğin değerlerin. Bunları düşün. Bunları gerçekleştirmeni sağlayacak şeyler yapabilirsin.

johaan hari'den kaybolan baglar kitabini okumanizi tavsiye ederim. cozum degil tabi ama cozume yonelik arastirmalari, fikirleri var ve belki faydasi olabilir.

ayni yazardan calinan dikkat de guzel, onun da faydasi olabilir.

Düşünce değil deneyimle değişiyor insanın hayatı. Cok zor olsa da bir yerden harekete başlaman lazım.

Bir yardim dernegine filan gitsen gonullu olarak? Ise yaramak bisiler yapmak filan iyi gelebilir

Önce evini toplamakla başla. Her gün bir odayı topla, kullanılabilecek ama kullanmadıklarını ihtiyaç sahiplerine ver, kullanilamayacakları at ve evini sadelestir. Az eşya çok mutluluk.

Sokakta yaşayan hayvanlara mama ve su ver. Bir de yoga yapmanı öneririm, yoga kursuna yazıl. Başlangıçta çok zorlanabilirsin ama vücudunun sınırlarını zorlamak çok iyi gelecek sana. Vücudunun neler yapabildiğini görmek müthiş. Esneklik kazanırsın, vücudunu şekilden şekile sokarsın ve kendinle gurur duyarsın, tavsiye ederim.

Anlam ararken belanı bulacaksın gibi. Para vereceğin bir oluşuma girme. Kendine yatırım dışında bir şeye bulaşma.

sal gitsin, o zaman belki keyif aldığın şeyler olabilir. anlam olmak zorunda değil.
anlam bizim kendimizi önemli hissetmek adına peşinde koştuğumuz bir olgu ama gerçek değil.

kedi fobim var yoksa çoktan almıştım. doğaya da nötr üm. alıveeiş seviyorum ama kredi kartım maaşı 4 katı geliyor. o da sıkıntı. yurtdışına geziye de gidiyorum orda iyi dnğnce aynı şey

Düşünce değil deneyimle değişiyor insanın hayatı +1

Birde dışarı çık bence. Restoranlara, sinemalara, gösterilere tek gidin. 15 sene önce Sinemaya tek gittiğimde bilet istediğimde sesim çıkmıyordu tekim diye. Şimdi Standup gösterilerine gittiğimde söz alıyorum ara ara.

Pilates yorucu değil mantıklı.
Yürüyüş yapa yapa da düşünebilirsin daha berraklaşır düşüncelerin.
Dizi-film-gösterilere gidebilirsin.
Arkadaş çevresi edinmeye biraz uğraşabilirsin.
Kan değerlerinide baktır.

Gerçekten ne yapmak istediğini bul. Birşeylere ilgin mutlaka vardır. Mesela yeni bir enstrüman çalmak yeni spor dalına başlamak vb.

O psikoloğa boşuna para verme ya eger yeni basladigin biriyse, once buraya sorsan biz bedava söylerdik.

Bence önce evi topla ve bunu sürdürmeye çalış. Günde 8-10 saat çalışıyor olsan, uyku 8 saat olsa, en az 6 saatini geçirdiğin yer, etkiler ruh halini sürekli dağınıklığa bakmak içinde olmak.

başına bir musibet gelmesi lazım. beynin, bir kıvılcım çakıp kendini resetlemediği sürece konfor alanından asla çıkarmayacak, oraya hapsedecek seni.

Havaist var, Halkalı Marmaray'ın üstündeki trafik ışıklarından kalkıyor. Saatlerini bilmiyorum.

Bir saatte gidiyor.

Havaist'in resmi internet sitesinde sefer saatleri yazıyor. Belki size yakın ve uygun Kalkış yerleri vardır.

@sekizdokuzon'un Halkalı Marmaray dediği yer hızlı tren istasyonuyla aynı yer. Trenden inip 3-4 dakika yürüyecek, havaist'e binecek, dosdoğru havaalanında inecek.

Kardeşinizin bineceği durak Halkalı İstasyon, saatlerine web sitesinden bakın +1

aski memnu, yaprak dökümü, gossip girl

o kadar comforting ki...

gossip girl 3. sezondan itibaren cok iyi degil ama yaprak dökümü ve aski memnu bastan sona cok iyi ikisi de.

Safe zone'un demek ki. İyi geliyorsa sorgulama izle.

İyi geliyorsa sorgulama izle. +1

Öyle sıkılıyorum ki Behlül Bihter gibi tutkulu bir aşktan vazgeçtim (yasak aşk mevzubahis değil, sadece tutku kısmına odaklanalım lütfen), adnan'ın aşkı gibi tekdüze bir aşka bile razı haldeyim bu aralar :/

Yeni diziye başlayamıyorsan anksiyete olabilir. Yeni dizi derken son 5 yılda çekilen anlamında değil, önceden izlemediğin anlamında dedim. Yoksa 10 yılda çıkan 10 yapımdan 9'u çöp.

izledigin filmleri tekrar izlesen mantikli bak, ama bilmemkac bolumluk tugla gibi diziyi izlemek agir issizlik bence, hayir cok gereksiz, onemsiz sahneler de oluyor malum bizdeki dizi sureleri uzun.

İyi gelen neyse onu izle, sorun yok. Annem bu aralar "aramızda kalsın" izliyor, ondan önce "ikinci bahar" izledi. Kardeşim döndür çevir bin kere kurtlar vadisi izledikten sonra bir dizi izledi (kuzey güney miydi neydi) şimdi ikinci bahar izliyor, babam ise aklına geldikçe çocuklar duymasın, seksenler, papatyam, arada başka bişeyler daha izliyor. Bense çok uzun zaman dikiş ve örgü videoları izledim, hiç bilmez halimle anneme manto bile diktim. İyi gelen neyse o.

Dizi çok zaman öldürür ya… Aynı şeyi ben bir sesli kitapla yapıyorum yıllardır. İki kitaplık seri, toplam 72 saat. Takriben 9 sezon komedi yahut 5-10 sezon dramaya denk geliyor süre. Defalarca (ben diyeyim on, siz deyin on beş) bitirdim peş peşe. Sadece ses olduğu için,
-İş yapmaya mani olmuyor.
-Uykudan önce mavi ışığa maruz bırakmıyor.
-Direksiyonda ve yürürken de dinlenebiliyor.

Ben de kötü hissettiğim dönemlerde Friends izliyorum hep. Oyuncularının üçte birinden, yapımcılarının hepsinden, işlediği konuların alt metinlerinin de çoğundan nefret etsem de, beni acayip uyuşturuyor/dindiriyor. Galiba 6-7 defa baştan sona devirdim…

kocam youtubedan sürekli ama sürekli behzat ç canlı yayın açıyor.

onu anlıyorum, çünkü ben de sürekli aşkı memnu, avrupa yakası, kısmetse olur izliyorum.

beynim ciddi bir şekilde yeni bir şeye başlayacak motivasyonu bulamıyor.

eşimde de var bu, yaprak dökümü ve aşkı memnu izleyip duruyor. ben hiç izlemediğimden eşlik edeyim diyerek birer tur izledim baştan sona. o hala izliyor. ne tür bir bağımlılıktır çözemedim de ama hastalık bu bence. soruyorum hiçbir şey yok diyor bir de :)

O kadar cok izleyecek yapim var ki, ayni seyi izleyecegime yeni seyler izlerim ve ufkumu genisletirim. Ayni seyi izlemek bana vakit kaybi gibi geliyor. Hele Turk yapimi sıkıcı dram dizileri cok daha zaman kaybi. Herkesin zevki kendine tabii.

Tv'de belki kult yapimlar rastgele denk gelirse izlenebilir

brooklyn nine-nine ve scrubs'ı üçer kez bitirdim sanırım ama türk dizilerini tekrar tekrar izlemek korkunç geliyor bana ya çok uzun ve sıkıcılar. Aşk-ı memnu'da hadi bir nebze kalite var gibi gerçekten de yaprak dökümünün videoları insta'da önüme düşüyor, aşırı cringe bir ortam, ali rıza bey'in mallıkları falan düşününce içime fenalık geliyor nasıl izliyosunuz onu

psikolojik bir rahatsızlık olduğu söyleniyor. güvenli alandan çıkamama, kalma. Ezbere bildiğin, sahneler, diyaloglar hepsi güvenli alanın.

her ne kadar konforlu alaniniz olsa da, ve hepimiz zaman zaman buna ihtiyac duysak da sorunuza cevap muhtemelen evet. ayni seyi yaparak farkli sonuclar elde etmeyi beklemek size zarar veriyor gibi duruyor.

Aski memnu veya yaprak dokumu acik degilken yemek yedigim an nadirdir.

Hayatımda hiç aynı diziyi 2 kere izlemedim çünkü dizi çok vakit alıyor. Elbette salakça diyemeyiz ama eğer can sıkıntısından izleme ihtiyacı geliyorsa başka şeyler izleyin, yeni ilgi alanları yaratın kendinize.

Yeni şeyler izleyip gördükçe farklı farklı ilgi alanları çıkıyor vaktinize yazık bence.

isim veremem ama inanilmaz büyük bir etkisi oldu.
lisenin de ayni sekilde. cok iyi bir networküm var.
yurt disinda da pozitif etkisi oldu. tr'de yasasam zaten cok daha faydasini da görürdüm.

network disinda da cok üst düzey iyi bir egitim aldigimi düsünüyorum. son derece desteklendigimiz, özgür bir ortamda egitim aldim.

İstanbul Üniversitesi.
Okulun pozitif etkisi olmadı ama bölümün oldu. Bölümün bir ekolü olduğu için ve o ekolü desteklediği için dolaylı olarak okuldan memnun olmam lazım ama iü neticede, ne kadar memnun olunabilir.

Mimar Sinan. Yaptığım işe bir katkısı olmadı ama Matematik'te akademik kariyer düşünenler için fena bir başlangıç sayılmaz. Hocaların büyük çoğunluğu ODTÜ çıkışlı ve vizyoner insanlar. Bir tanesi yapay zeka çalıştığı bir doktora, yüksek lisans programı başlatmıştı mesela yapay zeka bu kadar popüler olmadan önce. Matematik okumak isteyen gençler varsa tavsiye ederim. Yalnız kampüsü Fındıklı da değil, Bomonti'de. Kampüsten bir beklentiniz olmasın.

Öncesinde de üç sene İTÜ'de okumuştum ama pek iyi şeyler söyleyemeyeceğim orayla ilgili. Tam bir devlet dairesi.

"çoh iyi networküm var, eğitim aldım, çoh üstüzey eğitim aldım"

@sonsuz sen tam bir tenekesin. Hiç utanman da yok kekonun tekisin

İü beyazıt. Tarihi yarımada birçokları için ilgi çekici olsa da osmanlı/islami tarz içimi karartıyordu, mesela mezun olduktan sonra o bölgelere adım atmadım. Okul, eğitim olarak ise güzeldi. Hayatıma ve mesleğime katkısı oldu.

Marmara ünide, çok spesifik, fazla kişinin bilmediği bir bölümü ingilizce olmayan yabancı dilde okudum, network açısından faydası oldu öğrencisi az olduğu için mezunu öğrencisi herkes birbirini piyasada kolluyor.

İsim vermeyim.

Evet oldu. İngilizce hazırlıkla birlikte 5 sene geçirdim. İlk hatalarımı ve yanlışlarımı yaptığım senelerdir. Pişmanlıklarım çokça. Ayrıca kendi başıma olma yetisini kazandığım ve öğrendiğim zaman dilimi olmuştur. Cidden büyük bir yol ayrımı oldu.


Üniversitem ne iyi ne kötü. En büyük artısı kocaman bir kampüsüydü.

iu, basta sevindim sonra zar zor gidip de bitirdim, marka olarak yaramadi ama bölümün avantaji cok oldu. iuden gelen network gelmez olsun

Hiç bir etkisi olmadı. Ama bölümün oldu.

Açık öğretim xd, veteriner teknisyenliği ve pc programcılığı mı neydi.

Veteriner şeysiliği sebebiyle bilinen bir veteriner cerrah yanında çalıştım, ameliyatlara girdim, ya işte veterinerde ne yapılıyorsa yapabiliyorum.

Programcılık ise bir yazılım firmasında işe girdim. Güya takım lideri yaptılar. Ofiste uyudum kalktım, 18 20 saat bildiğin iş yaptık. 3-4 ay sonra kovdular. Kendi websikemi kurdum. Sıfır reklam ile hep ilk sıradayım.

Sosyal olarak ise ıyyyy aöf mü diye bakıyor millet tepeden ahaaahah.

acıbadem ticarethanesi
hiçbir katkısı olmadı.

bilkent.

baya pozitif etkisi oldu hem iş bulma hem çevre açısından.

Hacettepe'den mezunum, severim, arada bir uğrarım Ankara'ya yolum düştüğünde, bazı konularda hayatıma pozitif etkisi oldu.

odtü. iş başvurularında ön elemeyi geçmemde epey etkisi oldu.

iyte

kendi başımın çaresine bakmayı öğrendim.

mesleki ingilizce, pratik ingilizce, araştırıp uygulama...

ciddi iyi eğitim aldığımı düşünüyorum hem lisans, hem de yüksek lisansta.

Ege üniveristesi , okul çok güzeldi de bölüm manasız bir şekilde zordu o yüzden tat bırakmadı.

bir artısı ya da eksisi olmadı ama vakıf üni olduğu için sanki zar zor barajı geçerek girmişim gibi düşünülüyor ama bayağı yüksek puanla girmiştim ve iu, marmara gibi üniversitelere zaten girebiliyordum.

ed: yl için yurtdışı nereye başvursam kabul aldım ama bunun lisans üniversitemle bi ilgisi olduğunu da düşünmüyorum.

Bonn Üniversitesi, yüksek lisans. Evet, oylesine bir üniversite degil; "elit üniversiteler" listesi icerisinde. Türkiye´den de marka degeri olan bir üniversiteden lisans mezunuyum. Onun ekmegini hic yiyemem burada. Sahte diplomalarla beraber, Türkiye´den gelip Avrupa´da baslangic yapacak kisilerin isleri daha da zorlasacak. Eksi deger katar, arti deger katmaz o.

kesinlikle oldu, hem hayat gorusum, hem turkiye'de is bulmam hem de karakterim oldukca etkilendi. bogazici

izmir ekonomi.

para ve zaman kaybı.

Korkunç negatif etkisi oldu, oluyor…

nuh naci yazgan-işletme

işletiyoruz işte bazı şeyleri

itu'den mezun oldum (telekom). devlet dairesi demis birisi yukarda, dogru tespit bence. egitimin asiri akademik oldugunu dusunuyorum, endustriyle alakasi yoktu pek. endustrinin nereye evrildigini de yakalayamamislardi. endustriyle ortak calismalar cok kisitliydi. egitim genel olarak sablon teknik bilgilerle doluydu. mezunlar hep baska baska seylere yoneldiler, kimisi bankada yazilimci oldu, kimisi app developer oldu, kimisi cloud architect oldu, kimisi urun muduru oldu fln. telekomdan ziyade teknoloji sektorunde calisan muhendis profili cikti ortaya karisik, ama geneli iyi yerlerde iyi kazaniyorlar. sanirim bu sebeple de pek network gelismedi, mezun olup ilk ise basladiktan sonra da networkunun bir faydasini gormedim.

ancak, kariyer fuarlari fena degildi, ilk isimi oyle edindim. sonra belli basli takiplarin hep belli basli yerlerden ise alim yaptiklarini gordum (zaten aday cok bari okulundan eleyelim mantigi).

yurtdisi, orta kalite.
sifir etki. hatta sadece yuksek yaptigim icin mulakati gecemedegim oldu :D

İstanbul Üniversitesi

evet oldu. derece yaparak girdim. 3 yabancı dil bilmemin de etkisi oldu tabi.

İü
Okulun adının bir faydasını gördüm diyemem. Hatta seçtiğim bölümden de pişmanlık duyuyorum. Yapay zeka ile beraber büyük ölçüde selası okunan bölümlerden. İyi ki pedagojik formasyon almışım diyorum. Kendi mesleğimi çok az yaptım. Ama okuması keyifliydi, iş hayatında pek işime yaramasa da genel kültür sağladı

Yeditepe mezunuyum.

evet pozitif etkisi oldu. İşle alakalı değil belki henüz ama güzel bir üniversite hayatı geçirdim. Başka üniversitede olsaydım elbette bunu bilemem ama bu kadar mutlu olur muydum bilmiyorum.

@yadigar, mezun olduğunuz üniversitenin pozitif etkisinin olmamasın anladım da, negatif etkisi, hele ki korkunç negatif etkisi nasıl oluyor?

1. yatirimda ikinci milestone a ulasmak
2. uzak bir yere bir uzun gezi daha yapariz. bu yaz peru'ya gittik ve 20 gün oradaydik. bebekten önce birkac zor yeri aradan cikarmak istiyoruz. daha sonra beach tatili ya da avrupa sehir gezisi olur bir süre ancak.
3. ardindan benim de yeni isimdeki yerim netlestiyse daha büyük bir eve cikmak ve cocuk yapmak istiyoruz
4. ehliyet benim de to-do listemde. türk ehliyetim yasadigim ülkede gecmiyor.

YMM olmayı planlıyorum.

Japonya seyahati planım var.

- borçlarımı kapatacağım
- UI&UX design sertifikası alacağım
- almancamı A1 yapacağım :d

iş sahibi olmak
hazırda bekleyen 3 çalışmamı yayınlatabilmek
düzgün bir eve taşınmak
pikap almak

Borçlarımı kapatmak
Smmm belgesini almak
Ibt'de 70 üstü puan almak
15 kg vermek
Ev satın almak
700 cc+ motosiklet almak
Yurtdışı seyahati
Sığarsa zaman olarak: evlenmek

& toyota hilux'lara ekmek banarak ilan bakmak :d

Buraya moderatör olmak

1- araba kullanmayi ogrenmek
2- belki scooter almak
3- temelli turkiye'ye donus
4- donuste asya turu, dondukten sonra avrupa turu.
5- belki datca veya fethiye'de yasamak.

Cesitli arkadaslarla cesitli isler kovalamak.

İş değiştirmek.
Borçlarımı kapatmak.
Düzgün beslenmeye alıştım gibi, yavaştan yeme ve yaşam düzenimi de istediğim hale getirmek.

Ales'e girsem mi diye düşünüyorum

Asya kıtasındaki ülkerden birine gitmek. Vietnam, Güney Kore veya Japonya

Gemi yolculuğu yapmak.

Bakalım göreceğiz.

Evi boyatmak. (10 yıldır her sene “o sene bu sene” diyor, erteliyorum)
Hacca gitmek. (15 yıldır kura çıkmadı. O sene bu sene inşallah)
Arabayı yenilemek. (Satarım da, alabilir miyim belli değil)
Puerto Williams, Longyearbyen, Pontianak bu üçünden bir tanesini ziyaret edebilmek.
103 kiloya düşmek. (2005’ten beri başaramadım)
Ölmemek, ölmek istememek. (Çocuklar büyümedi daha)
Arapçam yahut Fransızcamın pasını atarsam süper olur. İkisinden birinden bir iki kur bitirirsem öpüp başıma koyarım.
Eğer 8910 duyuruyu silmezse, nasipse, 15.09.2026’da editleyip tik koyacağım en az bir tanesine.

çocuk yapcam inş

niye manyak miyiz?

cevap: hayir.

asla.

Bidaha pandemi daha ilan etseler bi bidon benzin alir kendimi meydanda yakarim. Oncesinde bi Arya Stark lostesi yapmayi da ihmal etmem.

Ayrica bu ne bicim bi soru.

evet

acikcasi remote calisabilen ve saglik problemi olmayanlar icin pandemi iyiydi.
pandemiden sonra ofis isi yapicak bölümlerin taban puani yükseldi hep :D

Hayır tabi ki. Daha fazla aile ferdimin ölmesini istemiyorum en basitinden.

pandemiyi sadece evde oturma olarak düşünüyoruz sanırım? bunlarla gelen ölümler.. sağlık sıkıntıları falan kim ister ya

hayır öyle düşünmüyorum. pandemiyi azgın çoğunluğun zorla dizginlenmesi olarak görüyorum.

Pandemi ilk başladığı günlerde daha virüs nedir ne değildir tam anlaşılmamışken ama sosyal mesafe şartı konmuşken bir markette alışverişteydim. İki tane barzo, reyon elemanına mangal kömürü sorduydu. Millet birbirinden sakına sakına yiyeceğini, temizlik malzemesini vs. bir an evvel alıp 17.00 öncesi evine girmeye uğraşırken mangal kömürü sormak. Pervasızlığa bak. Benim için mangal kömürü çok sembolik bir şey yani Türkiye toplumuyla ilgili bozuk çarpık ne varsa zihnimde onlarla ilişkilendirdiğim bir şey.

Bence pandemi dünyanın her neresinde olursa olsun sürü halinde hareket eden insan topluluklarının bir panzehiri gibi. Trafikte kurallara uymayanlar onlar, kuralları esneten ve sosyal yapıyı işlevszleştiren onlar. Onlar dediğim vasatlığın ta kendisi. İşte pandemi onların o halleri nedeniyel kırılıp yok olması ya da insanlığa evrilip ayılıklarını dizginlemesi demek. Pandemi hiçbir birikimi olmayıp hala üreyen insanların cezasını bulması demek. Pandemi benim için sermayenin hamur gibi yoğurduğu sorgulamayan ve/veya ikiyüzlü kalabalıkların bu huylarının cezasını bizzat çekmeleri demek adalet demek. Ben şahsen insanları kısırlaştıran bir virüs çıksın isterim. ama kısırlaştırdığı bir sene falan sonra anlaşılsın



Bütün bunları söylemekle beraber, yaşamını idame ettirmek zorunluluğu gereği mecburen ya da önlemlere rağmen virüs kapanları tenzih ediyorum. Ayrıca sağlık çalışanları kızabilir bu soruma haklılar.

normalde hayır. evde hapsolmak, hastaneye düşmek, zorunlu ve yeterince test edilmemiş (ve belki de ne olduğu belirsiz) aşı, sağlık çalışanlarının zorlukları, yakınını kaybetmek vs. çok kötü

ama bütün insanlık yok olacaksa sorun değil. hızlı olursa biraz daha iyi. dünya resetlensin. diğer canlılara kalsın.

gamer olanlar daha çok isteyebilir. last of us oynamışlar nerde :) dizisi de fena değil

not: bu arada başka bir pandeminin olması da dünya tarihinde kaçınılmaz gibi. insanların, hayvanlara ve doğaya yaptıklarının ağır bedelleri oluyor işte. laboratuvar ortamlarında da bilmediğimiz neler dönüyordur. ve bu zamanda, yeni bir pandeminin, aradan çok zaman geçmeden olması da sürpriz olmaz.

ben çok isterdim. gerçekten insanca yaşadık/çalıştık pandemi zamanı ne güzeldi.

peşin not: pandemide hiçbir yakınımı kaybetmediğim için böyle rahat konuşuyorum. kaybettiğim birileri olsa tabii ki asla istemezdim.

kimse ölmesin ama şöyle yine bi 17 gün tam kapanma kafamı pırıl pırıl yapardı. Diğeri çok iyi gelmişti markete bile çıkmamıştım 17 gün. miss ya misss

ben istemem. tüm kariyerim ve hayatım pandemi yüzünden değişti. şu anda bambaşka bir yerde ve işte çalışıyor olabilirdim.

hee tabii en güzel yanı şimdiki eşimle tanışmış oldum. pandemi olmasa mümkün olmazdı.

yok istemem. hayatımın en kötü zamanlarıydı.

isterim ya ofise çağırıyorlar şimdi, ne güzel uzaktan çalışıyorduk.
hem nüfus azalsın biraz virüs gibi ürüyorsunuz.

şaka şaka o kadar bencil değilim istemem tabii ki herkesin psikolojisi bozuldu

"pandemi iyiydi" diyenler için belki çok radikal bir fikir olacak ama... pandemi sebepli eve tıkılmayı değil de hayatın İNSANCA yaşanmasına müsaade edecek gelişmeleri istesek daha iyi olmaz mı? doğaya daha az zarar, daha az lüks, daha az çalışma saati, kendine daha fazla vakit ayırabilme vs... hani bunun için milyonlarca insanın ölmesinin gerekmeyeceği, eve giriş çıkış saatimize karışılmadığı bir sistem?

normal bir insan neden pandemi başlamasını istesin siz deli misiniz? en fazla pandemi sürecinde kafanız rahatlamıştır, daha insanca yaşayabilmişsinizdir, özlediğiniz şey odur. onun olması için dünyayı kasıp kavuran bir hastalığa gerek mi var? millet kısıldığı kapana öyle alışmış ki bu koşulların pandemisiz elde edilebileceğini aklına bile getirmiyor, "pandemi olsun da kafamız rahat etsin" diyor. gerçi siz de haklısınız bu çağda akıl sağlığını koruyabilen adam delirmişin önde gidenidir zaten.

evet

İstemem, o süreç bana hiç iyi gelmedi, o dönem kaybettiğim birçok alışkanlığımı hala tekrar kazanmaya çalışıyorum ki ben haftada üç gün de işe gittim, iyi ki tam olarak kapanmamışım arada insan içine çıkmışım yoksa daha fena olurdu büyük ihtimalle.

Birkaç şarta bağlı;

1-) Kimse vefat/ölüm olmayacaksa
2-) Kimse maddi yönden zararı/kaybı olmayacaksa
3-) 3 hafta filan sürecekse.

yani olabilir.

Sağlık olarak kesinlikle hayır.
Ama pandemi uygulamaları olacaksa (maske, el sıkışmama, herkesin deliler gibi hijyen takıntısı, sokağa çıkma yasağı vs) kesinlikle e evet.

2-3 ay sürecekse isterim. Bütün gün evde kek pasta yapıp dizi film izleyip spor yapıyorduk. Üzerine maaş alıyorduk. Prime dönem adeta. Üstelik ilk defa akrabasız bayram, düğün gibi ortamların da mümkün olabileceği kanıksanmıştı.

Upnote kullanıyorum.

Onenote?

Notesnook bu özellikleri karşılıyor. Ben de yıllarca Evernote kullanmış ve sonrasında onun yerine geçecek bir uygulama ararken karar kıldım. Tahminen 1.5'den fazladır kullanıyorum. Aralık ayından itibaren de premium sürümüne geçtim. Detaylı incelememi okuyabilirsiniz, sorunuz olursa beklerim.

eksisozluk.com

Hayır

Telefonla arandım ama cevaplamadım.

sanki hayatımda 1 kere aramışlardı tam hatırlamıyorum.

bana yapılmadı da bizim eve yapıldıydı birisi kapıyı çalıp yerel seçimde kime oy verirsiniz diye sormuştu. bana 2009 yılında kütahya izmir seferinde anadolu seyahat anket yapmıştı şehirlarası seyahat ile ilgili, sonra bedava otobüs bileti hediye ettilerdi.

Cevaplamadım bilerek

2014 yılıydı galiba, eşimin telefonunu “gezici araştırma”dan arayıp baya detaylı olarak yaptılar seçim anketi. Şirketin adını ilk o zaman duymuştuk. Sonraları basında gördük birkaç sonuçlarını. Özetle, evet.

Kapıya ise her belediye seçimlerinde mutlaka gelenler oluyor.

Yapıldı. Taraflı bir anketti. Son soruda iki adaydan hangisine oy verirsiniz diye sordular.

İkisine de vermem dedim.

Anketi tamamlayabilmemiz için birini seçmeniz gerekiyor dediler.

İkisine de oy vermem, anketi nasıl tamamlıyorsanız tamamlayın beni ilgilendirmiyor, ikisine de oy vermem mümkün değil dedim.

Seçimde o iki aday kaldı, ikisine de oy vermedim.

"ülkenin çoğunluk inancına göre de yasak olan"
yasak olan şey havalı gelir. Herkes özgürce yapabilse bu dediğin olmazdı. Mesela İngilterede müzikalde standupta trende sağda solda bira içmek çok normal. Kimse fotosunu instagrama koymaz ama koyarsa işten atılmaz mesela. Türkiye'de adam inanmadığı bir kutsal gün instagramda hikaye paylaştığı için işinden atıldı mesela.(pegasustan atılan adam olayı) Böyle olursa insanlar da tersini göstere göstere yapmaya çalışır.

Aynı şey sokakta ibadet edenler için de geçerli. Sen onun ibadetine karışırsan o da göstere göstere yapmaya başlar.

Sosyalleşmenin kolay yollarından biri, içki etrafına gerek pubda gerek evde gerek açık havada kolay toplanılıyor fakat sosyalliğin ana amacının içki olması bana tuhaf geliyor.Hadi toplanalım içeriz düşüncesi.

inançsız biriyim yazın ayda 1-2 bira içerim

Ergenlikte sigara içmek havalı gelebilir ama içki için ilk defa böyle bir tabir duyuyorum. 35 yıldır içiyorum hiçbir zaman havalı olarak gören birine rastlamadım. İç içmeni çok fazla sebebi var en başta bağımlılık. Daha sonra sosyal meseleler. Ortam gerektirir bazen. Bazen cesaretlenmek için gerekebilir. Bazen sırf üzüntüden bazen de tam tersi kutlamak için ya da neşeden içilebilir. Ama alkol alayım havalı görüneyim diye bir şey duymadım ben.

nhk+1 kim havalı dedi? 16 yasında icki içen ergenler mi size böyle lanse etti? onlar için havalı evet. güzel bi eventtir, övülebilir. rakı sofrası denen ortam diğer yemeklerden farklıdır. buz gibi içmeyi sevdiğiniz diğer içecekler gibi düşünseniz düşünmeye gerek kalmazdı siz orda alkole takılıyorsunuz buz gibi su, kola, limonata da güzel ama bira denince tırmalıyosa nhk+1 again

Ben kendimi bildim bileli içerim. Hiç öyle havalı bir şey olduğunu da, hava atmak için içildiğini de düşünmemiştim.
Öyle miymiş?
Ayrıca dini saiklerle veya değil, ağzına içki koymayan arkadaşlarım da var, kırk yılda bir içeni de var.
Ama içenleri basit, boş karekterler olarak göreni de hiç görmemiştim.
Tuhaf.

öncelikle bir şeyin havalı olmasıyla, sağlığa ve vücuda etkisi arasında ters korelasyon var desek yeridir. tehlikeli sporlar havalıdır. risk alınan ticari hamleler havalıdır. o yüzden "bu zararlı ya, neden havalı ki" argümanını hemen bağlamdan çıkartmamız lazım. havalı != makul olan. aksi halde zaten bulgur pilavı yiyip, devlet memuru olmak ve belediye parkında hızlı yürüyüş yapmak havalı olurdu.

öte yandan her kesimde havalı değil. anadolu'nun pek çok yerinde havalı değil, aksine dışlanabileceğiniz bir şey. seküler, batı türkiyesi için yer yer havalı denebilir. çünkü özenilen batı kültürünün önemli bir ögesi. bu ilk sebebi bence.

ikinci sebep olarak da, bir tür sınıfı da gösteriyor. iyi içki kültürü olan, iyi içki mekanı olan insanlar yüksek bir sınıfı temsil ediyor. hem maddi durumları görece iyi, hem (bir şekilde) entelektüel seviyeleri görece iyi. bu da bu eylemi havalı yapıyor. yoksa kimse merdivenaltı bir mekanda kolonyaya benzeyen ev yapımı rakı içen alkolik amcayı romantize etmiyor. instagram'da lüks bir ortamdaki, güzel görünen kokteylleri görüyoruz.

kendi perspektifimden: ben haftada 2-3 içki içiyorumdur. evimde içki yok ama çok sık pub'a giderim. pub kültürünü hoş buluyorum. arkadaşlarımla yazın bira eşliğinde, kışın garip guçuk denediğimiz içkilerle sohbet etmeyi seviyorum. hem tatlarını seviyorum, hem ertesi gün iş yoksa kafamın hafif high moduna geçmesini seviyorum, hem ortamın sıcaklığını seviyorum. başka insanlarla sosyalleşmek için de iyi bir ortam olabiliyor.

Yok. Havalı bir tarafı yok. Sigaranın da yok. Çayın da yok. Binaenaleyh, bir şey yemenin/yememenin, içmenin/içmemenin havalı bir tarafı yok esasen.

Bugün filmler, kitaplar, diziler, videolar, klasik ve sosyal medya b.k yemeyi "cool" bir şey olarak gösterirse, insanlar öyle olduğunu düşünecek.

Olayın bir kapitalizm boyutu var. Bir ürünü satan o ürünün vazgeçilmez olmasını ister. Burası cepte zaten.

Diğer taraftan, insanlık kendi tarihi boyunca uyuşturucu, uyarıcı ve keyif verici maddeleri hep kullanmış.

Birçok din, mezhep ve pratik; bunları ritüellerinde kullanmış. Yine birçoğu bunları yasaklamış.

Şahsen bu devirde insanın hem uzun vadede sağlığına zarar veren, hem kısa vadede muhakemesini bozan hem de cebini yakan bu tarz alışkanlıkları rasyonel/aklıselim görmesi mümkün değil. Ama nefis taşıyan insanlarız. İlla ki kendinize zarar veren alışkanlıklarımız olacak. İlla ki zararlı zevklerimiz olacak. İnsanız.

Ben kullanmıyorum, gereksiz buluyorum. Sigaraya ise daha da karşıyım çünkü edebiyle içen insan beni rahatsız etmezken, edebiyle sigara içen yine zehirliyor beni...

Mobilden Ekleme:
Bir şeyin "yapılış şeklinin" havalı olması gerçeği var bir de. Bir insan rakıyı, sigarayı, kahveyi yahut çayı çok havalı bir tarzda içebilir. Yahut ceketini çok havalı bir şekilde çıkarabilir. Topu çok havalı bir şekilde sürebilir.

Atatürk'ün sigara ve alkol kullanmasına üzülürüm mesela. Adam cool. E rol model aynı zamanda. Haliyle etkilenir insanlar. Ama mesela Bizimkiler dizisindeki güzel insan Cemil Abimizin içtiği sigaradan, biradan kimse etkilenmez.

Şöyle bir gözlemim var: kahve içmeyi Türkiye'de insanlar havalı bir şey olarak buluyor.

al ben de böyle görüyorum.

Bence havalı bir tarafı yok. Kahve uyku falan açıyor veya bir enerji veriyor. Alkol tamamen işlevsiz. Zaten yeni jenerasyon pek alkol almıyor

Toplum baskısı ve yasaklara karşı alaycı, antisosyal bir davranış modeli benimseme ile alakalı.
Sigara içilen ve içilmeyen bölüm yapılıyor; bütün sigara içenler sigarasız bölüme oturuyor :)
Ailede eğer içki kötü gibi bir baskı kuruluyorsa aynı davranış modeli de burada devreye giriyor. Halbuki içki bu kadar öcüleştirilmese ve kişinin kendi iradesine bırakılmış bir içecek gibi görülse belki de bu kadar cazip gelmeyecek özenen kişiler için; onlar için yasakları delecek bir aykırılık alanı çünkü. Halbuki dünya geneline bakınca her gün soda, su gibi içenler var bu normal karşılanıyor. Normal bilinçli tercih edenler ve bağımlı olanlar bu genellemenin dışında elbette.

İçki içiyor olsaydın insanların bunu havalı bir şey gibi gösteriyor olduğunu düşündüğün şeyin havalı gibi görünmek olmadığını anlardın.

Senin tespitin içki içmeyen insanlara olan "hayattan keyif almayı bilmeyen insan" bakışıyla ve buna maruz kalmakla ilgili.

Ve evet, içki içmeyen bir insan hayattan keyif almayı bilmiyordur. Hayattan keyif almak havalı bir şey mi diye tartışabiliriz belki, o konuda haklı çıkarsın, havalı bir şey.

Muhafazakar kesimin alkolü havalı bulduğuna inanıyorum. Yoksa alkolsüz içecekler şampanya gibi patlatılmaz, videolara çekilmezdi.

Dümdüz insanlar için sudan farkı yok. Mesela çay için de “tavşan kanı” deniyor. “Buz gibi bira”dan ne farkı var?

Not: Sosyal içiciyim, alkolik sevmem.

Hocam Türkiye'de bunun birkaç sebebi var. Öncelikle resmi uyarıyı yapalım. Alkol sağlığa zararlıdır, uzak durun.

1-Türkiye'de genel sosyolojik yapının tersine hareket etmeyi oldukça havalı bulan bir kesim var. Bu sadece içkiyle alakalı değil. Mesela domuz eti yemeyi de çok cool bulan bir kesim var. Toplumun geneline ters gelen giyim tarzlarını da cool bulanlar var ya da türk kahvesi yerine 3rd wave kahve içmek gibi gibi... Avrupa'da hiçbir arkadaşımın domuz yemek üzerine saatlerce konuştuğunu duymadım. Türkiye'de özellikle beyaz yaka kitlede böyle bir konu var. Konu yani bu bunu konuşuyorlar özellikle yurtdışına gidip dönünce.

2-Fazla para harcamayı cool bulan bir kesim var. Bunlar da adisyonla övünüyor. Gittikleri mekanla övünüyor. Tabii içki de bunun en temel göstergesi oluyor onlar için.

3-Türkiye'de insanlar hayattan keyif almayı bilmiyor. Birçok insanın tek eğlencesi haftasonu avm gezmek, cuma & cumartesi akşamları da mekan gezmek. Ellerinde sadece bu olunca bu konuyu bir şova dönüştürmeyi seven bir kitle de var. Mesela Almanya'da insanların bir sürü uğraşı var. Hobi kulüpleri var, ilgileri var. Spor yapıyorlar, geziyorlar, özellikle bahçecilik ve doğayla uğraşıyorlar. Onlar için bunlar daha havalı sosyal aktiviteler. Bizde böyle bir kültür yok.

4-Bu kuşaklar arasında da farklı algılanan bir konu. Mesela bu bahsettiğiniz konu y kuşağına ait bir alışkanlık. Z kuşağı ise bunu uncool buluyor. Son dönemde sağlıklı yaşam trendi yükselişte. O yüzden özellikle avrupa ülkelerinde kendine iyi bakmak, longevity odaklı vb gibi alışkanlıklar daha havalı bulunuyor. Ama Türkiye trendleri geriden takip ediyor. Yani 2000'lerin, 90'ların o kendini dağıtan gençlik kültürü, umursamaz yaşam tarzı Türkiye'ye daha yeni geldi. Ama görün bakın önümüzdeki yıllarda türkiye'de bunu uncool bulan insanların oranı artacak.

Bir örnek, mesela katıldığım bazı parti ya da davetlerde y kuşağı pancara dönerken, z kuşağı genelde daha sağlıklı yaşam trendi sebebiyle daha kontrollü gidiyor. Ya da hiç içmiyor.

5-Aslında konu cool bulmaktan ziyade insanlar bunu kimliklerinin bir parçası olarak alma eğiliminde Türkiye'de. Tuhaf olan da bu.

İçki içilen yerlerde, ya da yöresinde yetişen yerlerde standart bir davranıştır. Günlük ya da benzeri bir sürecin parçasıdır. Örneğin trakyada standart bir olaydır kimse havalı ya da havasız bir olay dahi görmez. İçen içer içmeyen içmez.

Bunun olmadığı ve genelde de anadolu taşrasında yetişen köylüler büyük kentlere falan gittiğinde standart içki içilen durumların bile başkalarınca havalı bulunduğuna ilişkin bir zana kapılıyor genelde. Bunlar içkiye genelde alkol almak diyen tipler olur. Normal içli İçen kişilerin inanın bu durum hiç umrunda değil. Belki yeni başlayan çoluk çocuk için havalıdır 20 yaşında tipler için falandır ona bir şry diyemem. Onlara yasak olan her şey havalı zaten.

Aynı şeyi sigara hatta "madde" için dahi düşünüyorum, bu tür kullanımların çok büyük çoğunlukla televizyon ve sosyal medya üzerinden yaygınlaştığını hatta özendirildiğini düşünüyorum ben. Vaktiyle sigara için bizzat doktorların "faydalı" dedikleri reklamlar yayınlanmıştı mesela. Eskiden alkollü içecek, sigara reklamları vardı. Bu hatta estetik operasyonlar için de geçerli, gözlerin bazı görüntülere alıştırılması mesela.

Bu da nasıl yapılacak, elbette havalı olduğu, bir üstünlük verdiği hissi oluşturulacak şekilde unsurlar kullanarak yapılacak. Özellikle benim çocukluğumda sigara alkol kullanımı kullanan kişiye tam bir özenilme, imrenilme katan şeylerdi, bir evde viski varlığı o ailenin zengin olduğu fikri vardı, daha çok değer veriliyordu falan.

Yani bir havalı olma durumu varsa bence çok büyük çoğunlukla havalıymış gibi yansıtıldığı içindir. Böyle yansıtılmazsa talep görmez, talep görmeyince tüketilmez ve varlığı sürdürülemez çünkü.

Benim gözlemime göre tek başına ya da yakın çevresiyle güvenli ortamda rahatlamak için içen insanlar genelde sohbeti güzel, iyi, güvenilir oluyorlar. Havalı diyemem ama yüzyıllardır İstanbul'da süregelen bir gelenek bu aksamcilik dediğimiz şey. Böyle de bir gerçek var.

Keyif verici maddedir,
haftada iki üç gün icen bagimli olmustur,

birakmak boşluga düsurur.

içki içmek havalı değil.
türkiyede muhafazakar olmamanın bir sembolü olarak göründüğü için bazı kişiler içki içtiğinin altını çizmek isteyebilir. bazı çevrelerde içki içmek özgürleşmek, zincirleri kırmak, yasakları delmek gibi algılanır ve havalı olur.
küpe takan erkekler, dövme yapan insanlar gibi...

ben içki içmeyi havalı bulmuyorum ama "ağğbbbiii rakı ya" "offf buz gibi bira" diyorum.
çünkü rakı ve bira seviyorum. biranın zaten sevdiğim tarafı soğuk içmenin en çok zevk verdiği içeceklerden birisi olması. kola ve maden suyu da soğuk içilir ama bira daha geç soğuyor ve soğuk içecek hissiyatını daha dolu dolu veriyor. işin ilginci soğuk içecek hissini dolu dolu veren bir başka içecek de ayran :)

bence içki içmenin havalı olmasına veya havalı bulan kesimin varoş olması konusuna fazla kafa yoruluyor. ben de mesela bu tartışmayı abes buluyorum. havalı bulan da bulabilir yani, havalı bulmak biraz ergen hareketi gibi geliyor bana veya yukarda yazdıgım gibi muhafazakar çevreden olmadıgının altını çizmek gibi geliyor. bu da muhafazakar çevreden çıkmayı tam olarak başaramamış kişilerde biraz kötü duruyor, bunu kabul ediyorum.

yani öyle kızlar tanıyorum ki, annesi eve kaçta geleceğini söylüyor, bakire ve gayet muhafazakar bir hayat yaşıyor, ama instagramda daha düzgün tutmayı beceremediği rakı kadehi ile poz veriyor. bu kötü evet. ama yine de ben "ağğbbbiii rakı ya" derim çünkü rakı müthiş bir içecek. bunu ayrıca konusuruz :)

edit: ekleme yapmadan edemedim ama bu tartışmalar cidden belli bir yaşın üzeri için çok boş geliyor. şöyle ki, içki içtiğini belli etmek bir gruba ben de sizdenim imajı verebilir, içki içilen ortamlara beni de çağırabilirsiniz mesajı verebilir, zira içki içilen ortamda içki içmeyen birisinin olması hoş olmuyor.
ama dediğim gibi belli bir yaş üzeri için çok saçma, çünkü bir kere 35-40 yaşından sonra hiç bir şey havalı gelmiyor :) kimse kimseyi umursamıyor. ayrıca içki daha dikkatli tüketiliyor, hem sağlık açısından hem de içip sapıtmamak açısından daha az tüketildiği için hava mava kalmıyor.
çok yukarlarda yazdıgım gibi bu konuyu tartışmak bile tuhaf. havalı bulan bulsun :)

edit2: yorumları okudum, güzel cevaplar var ama bruce'a katıldıgımı yazmadan edemicem. "Ve evet, içki içmeyen bir insan hayattan keyif almayı bilmiyordur."
hiç içki içmemek bana da hayatın sundugu bir zenginliği tatmayı reddetmek gibi geliyor. kimse alkol yüzünden sağlığından ve ilişkilerinden olmasın, alkolik olmasın ama içki içmek gerçekten keyifli bir hayat aktivitesi. bu da var olan bir gerçek. sıcak yaz akşamında buz gibi bira içip sohbet etmenin keyfi ayrıdır. veya güzel mezelerle rakı içip anason kokulu sevgiliyi ağzından öpmek falan güzel şeyler :)

ya sen türkiye'ye ne bakıyorsun. türkiye'de insanlar eli yüzü düzgün bir restoranda makarna yesin, onu bile instagram'da paylaşır, üç gün anlatırlar 'off geçende bir makarna yedim' diye. tamamen yokluk ve eziklikten. bunun da temelinde ekonomi yatıyor.

avrupa'da birayı kiosk'tan alıp yürürken falan içiyorsun. suyla aynı fiyat. şarap desen kola fiyatına. al parkta bankta otururken iç. o kadar değerli bir şey değil. insanlar kolayca erişebiliyor. herkesin istediği zaman ulaşabildiği bir şeyle hava da atamazsın haliyle.

rakı romantizmini bunun dışında tutuyorum. o bambaşka bir gerizekalılık seviyesi. parayla pek ilgisi yok.

Ben bu tripleri çok anlamıyorum. Hocam kendiniz demişsiniz zaten. Alkol ülkede tabu. İnsanlar neyi havalı görsün çay içmeyi mi?

Söylediklerim kulağa agresif geldiyse özür dilerim ama "havalı" denen şeyin özü zaten bu. Neyine şaşırdınız ki?

avrupada da alkol normal, ot falan yasak.

onlara onu kullanmak havalı geliyor.

yani dedikleri gibi ney tabu, yasak, tü kaka, özgürlük göstergesi, büyümüşlük göstergesi vs. ise ona hevesli oluyor olabilirler.

bu arada ben de alkol içerken hiç havalı göründüğümü düşünmemiştim.

sokakta beypazarı sodamı yudumlarken daha çok havalı hissediyorum.

Hayır yok.

En uyuz olduğum ve eleştirdiğim konulardan biridir, içki içmeyi havalı görünler. Üfff bir biçim, hatırlamıyorum diyenlere anlam veremiyorum. Lan hatırlamıyorsun dün eğlendiğini ne kadar saçma.

Birde üfff çok dertliyim ya, sevgilimden ayrıldım gidiğim rakı içeyim, iki bira içeyim diyenlere de uyuz oluyorum.

Yürüyün gidin lan. İçki dediğiniz millattan önce süregelen bir içecek.

Pandemi öncesi içki içmezdim, yurtdışı gezilerim çok güzel geçerdi. Pandemide ilk kez içki içtim, şimdi yurtdışı gezilerimde içki içiyorum. Gene güzel geçiyor.

icki icmek 20 yas altindaysan havali olabilir. cunku insan merak ediyor. 20 yas ustu icin pek bir esprisi yok.
18 yasinda bir kere sarhos oldum, kufelik. o seviyeyi denedikten sonra bir daha ona yaklasmadim, cunku gerek yok.

belli bir yastan sonra da is biraz rahatlamak icin "ihtiyaca" donuyor.
ben arada bir agri kesici ya da kafa dinlendirici olarak kullaniyorum.
herseyin asirisi zarar. ama "beyler alkolden kesinlikle uzak durun" demem.
zaten akli basinda olan bir bireyin boyle bir uyariya ihtiyaci yok.
sigara cok cok daha zararli.

"ülkenin çoğunluk inancına göre de yasak olan"

Havalı olduğunu düşünmüyorum ama konu bu zaten. Yasaklar her zaman cazip hale getirir ama inançlılar, inanmayan herkesi her alanda kendi inançlarına zorlamak ya da inanmayanları baskı altında hissetmek yükümlülüğünde hissediyorlar. Bunlara direnç gösterip var olduğunu gösterme çabası haline dönüşüyor içki konusu da. Yoksa herhangi bir "havalı" tarafı yok.

Bu ülkedeki dini baskının %1'ini dincilere yapsan "28 şubat ühü ühü" ile pala ile sokaklara çıkıp insan yakmak arasında dönüş olur. Tebliğciler içki içilen mekanlara gidip insanları taciz etmekte, oruç tutanlar ramazanda oruç tutmayanlara sebep sormakta yanlış bir şey görmüyorlar mesela. Sokak ortasında namaz kılanların da sebebi ibadetlerine karışılması değil. Kendileri gibi olmayanlara ya da ülkenin resmi olarak şeriata geçmemesi sebepli bir gövde gösterisi. O yüzden @nhk için +1 vermedim.

Din temelli baskı ve tehditlerin olmadığı yerde içki üzerinden "havalı" ve "özenilen" bir şey olma konusu yaşlarından dolayı içki yasağı olan döneme kadar. ABD'de 23, Avrupa'da 20 sonrası alkol ve havalı olma konusu pahalı içki, kokteyl ya da mekan dışında yok mesela. Yani varsa da ya alkolikler ya da ben görmedim.

veriyor. %20 ret oranı var.

hiç vize almamış arkadaşım aldı geçen. çevremde son zamanda ret görmedim.

veriyordur ya jelly bear'in dediği gibi en yüksek ret oranına sahip ülkeler için bile bu yüzde 30'u geçmiyor diye biliyorum. evet zorlaştığı bariz ama öyle asla çıkmaz, artık türkleri defterden sildiler gibi bir durum yok.

Bir ihtimal, kısa süreli verirler.

Dikkat edilmesi gereken; evraklar tam ve güncel olması.

Aslında asıl merak ettiğim nokta bu sürecin ne kadar sürdüğü. Çünkü ihtiyacım olan son tarih aralık ortası. Şayet yetişmesi mümkün değilse vakit kaybetmek istemem.

Bu ay ve ekim ayı içerisinde başvurusunuz her türlü yetişir. Kasımın ilk haftası da mümkün dahil ederim. İkinci haftasından emin değilim. Üçüncü haftasıyla birlikte yetişmesi zorlar.


Tamamen şahşı görüşüm. Kendi adıma hep 5 hafta öncesinden başvuruyorum. Seyahat tarihim 15 Aralıksa işte 5 hafta öncesinden başvurumu yapıyorum.

Tavsiyem; randevu slotlara her gün bakmanız yöndedir.

bence zor. hangi ülkeden alacaksınız bilmiyorum ama eşimin annesini almanya'ya getirmek için 3 aydır randevu sırasında bekliyoruz. daha randevu gelecek de vizeye başvuracak. bu aralar çevremizde kim varsa 3 aydan önce randevu gelmiyor.

VFS'de randevu yok. Ben tatil için vize almayı deniyorum ama randevu bile yok.

Benim için losev

hep Lösev

darüşşafaka

Koruncuk vakfı
Darüşşafaka
LÖSEV

Fakat bunları bir süredir dondurdum, şu an kendim bağış toplayacak durumdayım :):)

Darüşşafaka, Nesin Vakfı, KEDV

darüşşafaka +1

www.hercocukbirumuttur.org.tr

eskiden çydd
artık darüşşsafaka

hayata doymadim tabii ki de... saglik oldugu sürece de doyacagimi düsünmüyorum. allah beni ve sevdiklerimi hatta kimseyi saglikla sinamasin insallah.

35 yasinda olup hayat bitti abii tripleri atmak da sacmaligin daniskasi. sebebi depresyonsa acil sifa diliyorum.
yani koskaca rahmi koc 95 yasinda daima gelecegi düsünüyorum diyor ama sen tamam oyun bitti doydum mu diyeceksin? :)

Hayata doydum demek biraz geniş bir bakış açısı oluyor, detaylandırmak gerekir. Tabii ki doymadım hayata, daha yapılacak çok şey var. Ama bazı yönlerden kendimde bir tok gözlülük görüyorum. Alışveriş mesela eskisi kadar keyif vermiyor, arkadaş edinme motivasyonum pek yok, çevremde az kişi olsun istiyorum. Eşyanın fazlası gözüme batıyor.

Onun dışında gezilecek görülecek çok yer var, yenilecek çok yemek var. Böyle şeyler hala ilgimi çekiyor, hevesimi kaybetmedim. Hayat güzel, kendimi daha iyi tanıyorum, kendi kendime iyi vakit geçirebiliyorum neden doydum bu hayata diyeyim ki?

i.imgur.com

doydum

bir şeye sahip olmak, bir yere gitmek, bir şeyleri yapmak doyurucu bir tatmin sağlamıyor.

"ee so what, noldu şimdi, napıcaz şimdi" oluyor. sürekli yeni bir hedef koymak gerekiyor. bir müddet sonra da sıkıyor bu. bir de ne yaparsan yap kendini başkalarıyla kıyaslamak gibi bir huyun varsa, işte o zaman asla hiç bir şey ya da edinim keyif vermiyor.

bu noktada dünyaya doymak mümkün olmuyor.
yine bu noktada, dünyaya doymaya çalışmaya reddetmek gibi bir şey ortaya çıkabiliyor. buna da depresyon mu diyoruz, tükenmişlik mi diyoruz bilmiyorum.

doyma çabasını yitirmek çok tehlikeli.

bir de dini öğretiler, bazı koşullanmalar var.
"yalan dünyanın rengine aldanmak" mesela. yaşama ve yaşamdan zevk alma isteğine yalan dünyaya yapılan yalan bir yatırım gibi hissediliyor bazen. bu da yaşam enerjisini yok ediyor.

dünya gelip geçici, şu fani ömrümüz kısıtlı, süleymana bile kalmadı dünya, önemli olan öbür taraf.. böyle düşününce dünyadan zevk almak bile ızdırap haline geliyor.

hedonist bir şekilde sürekli bir şeyler yapmak zorunda olmak da, zaten dünya fani deyip evden çıkmamak da aynı ağırlıkta iki uç gibi geliyor bana.

bence dünyayı keşfetmeyi hiç bi zaman bırakmamalı, ama doyumu da deneyim, gezmek, görmek bir şeye sahip olmakla tanımlamamalı

Deep web bir yorum olacak ama yaşamaya daha başlamadım sayılır.

Doymadım ama yarın ölecek olsam "ulan yaşayamadık bee" diye de üzülmem, hep tadını çıkararak, çok kasmayarak yaşamaya çalıştım.

Doymadım hiç hem de.

Kendi cevabımı da vereyim madem; biraz kendimden, biraz da felsefi...

Genel olarak düşününce hayata doyduğumu hissediyorum. Çünkü istediklerimin birçoğunu, en azından bir kere de olsa, yaşama şansı buldum. Ama bu “artık vazgeçtim” anlamına da gelmiyor elbette. Bazen öyle anlar oluyor ki, “tamam, yeter” diye geçiriyorum içimden; sonra fark ediyorum ki hâlâ yapacak çok şey var.

Tabii bazı noktalara gelebilmek için bedeller ödemen, bazı şeylerden vazgeçmen gerekiyor. Ben de hep o dengeyi bulmaya çalışıyorum. Ama ne tuhaftır ki dengeyi aradıkça bazen o denge daha da bozuluyor — hatta senin elinde olmadan.

İş sonunda yine dönüp dolaşıp zaman ve para meselesine geliyor. İkisi bir araya geldi mi büyük bir özgürlük gibi görünüyor; ama insanın içinde istek, merak ve heves yoksa hiçbirinin anlamı kalmıyor. Çünkü hayatın bütün deneyimlerini yaşamak zaten imkânsız. Her şeyi bilemezsin, hatta farkında olduğun şeyleri bile denemeden asla öğrenemezsin. Yani mesele aslında ne yaşadığından çok, nasıl hissettiğinde saklı.

Toplumun bize “dönüm noktası” diye sunduğu kalıplar var: istediğin işi yapmak, evlenmek, çocuk sahibi olmak… Bunlar seni tatmin edebilir, ama etmek zorunda da değiller. Başkasının hayatına özenmek de bir zorunluluk değil. Hele sosyal medya… Bence en çok doyumsuzluğu o körüklüyor. Hep daha fazlası, hep daha iyisi varmış gibi.

Oysa belki de asıl mesele, “benim için yeterli olan nerede?” sorusunu dürüstçe sorabilmekte gizli.

Doymadım demeyelim de hayatta iyi bi yere varamayacağımı, potansiyelimi kullanamayacağımı anlayıp pes ettim diyelim.

Yanii ölsem gözüm arkada kalmaz.

36 yaşında bir erkek olarak yazayım:

Yani görece hem evet hem hayır (bkz: Gulyabani diye bir şey yoktur ama olabilir de).

Detaylandırayım:

İstediğim noktaya geldim, daha güzel ve sürdürülebilir bir hayat için gelişmeye devam edeceğim.

Zamanında yaşamadığım deneyimler ve tecrübeler oldu. Bunlar için geç kaldım. Güzel bir arkadaş grubum, kız arkadaşım ya da lisede sosyal bir hayatım olmadı mesela. Pandemi öncesine göre çok şükür işim, evim var; ama hep hayatımda bir şeyler eksik diye hissettim.

Pandemi sonrası bugüne kadar “işte yaşıyorum bu hayatı” dediğim çok oldu. O eksiklik duygusu gitti. Ha, yine bir kız arkadaşım olmadı ama bazı şeyler de eksik kalsın.

36. yaşımı, 1 ay gecikmeli olmak üzere, 1 Nisan günü bir Avrupa ada ülkesinde Michelin Yıldızlı bir fine dining restoranda kendi başıma kutlarken dedim ki: Cinsellik bulunan barlardan, casinoya ve fine dining’e kadar çok şükür kendimce geniş bir yelpaze içinde deneyimler yaşadım.

1 Nisan’dan 43 gün sonra, 14 Mayıs günü başka bir Avrupa kentinde Bungee Jumping yaptım mesela. Kasım ayında planlamaya başlamıştım. Nerede yapabilirim, nasıl gidebilirim diye araştırdım. Karar verdimç Bunun için Avrupa’daki ada ülkesinden vize aldım, oraya gittim (gitmişken doğum günümü de kutladım evet) ve gerçekleştirdim.

Yazlıkta otururken kendi kendime “bu aralar iyi değilim, ben bir Avrupa şehrine gideyim” dedim. Pazartesi günü yöneticimden sonraki Perşembe ve Cuma için izin istedim. Yakın çevreme anlatırken yaşça büyük biri, “Dün yazlıktaydın, şimdi Avrupa diyorsun; ne biçim iş bu?” diye şaka yaptı. Dedim ki: “Kral, bunun için geliştirdim kendimi.”

En son gezide fark ettiğim iki durum oldu:

1) Daha sürdürülebilir bir hayat; tamam istediğim hayatı yaşıyorum ama bazı defolar ve açıklar var.

2) Hoşuma giden sadece yurtdışı gezisi değil, aynı zamanda o gezi sırasında hissettiğim rahatlık ve güven duygusu. İstediğim aslında bu rahatlıktı ve buna sahibim.

Bir taraftan kendimce kendimi gerçekleştirdim, ama öte yandan da gelişmeye devam ediyorum.

Doyduğumu söyleyemem. Sabahları sıcak çıtır ekmek ezine peyniriyle kahvaltı, öğlenleri buz gibi kola sigara, gece bütün bademli sütlü çikolata, yeni müzikler, denizde yüzmek, hayata doydum desem bunları sevmem, istemem. Öte yandan, yapmak, sahip olmak istediklerimin tamamının sebebi başkalarıyla hesaplaşmak. Bunun ne kadar çocukça, beyhude ve aptalca olduğunu bilsem de bundan vazgeçmeyi henüz başaramadım. Yoksa benim kendi adıma bir isteğim varsa da ben bilmiyorum. Aslında gayet memnunum, mutluyum.
Ama 36 yıllık hayatımda da aklımın beni birçok kere hüsrana uğratmasından sebep, aklımı dinlemeyip tedbiren daha iyi bir iş için iş başvuruları yapıyorum. Tek girişimim bu.

Tipik fransız uyuzlugu bence. Eğer turkiyedeki bir otele yapıldıysa bu yorum, tipik şımarık turist diye de ekleyebiliriz.

Normalini bilmiyorum da, şu ana kadar değil bundan şikayetlenmek bunu düşünmek bile aklıma gelmemişti.

Hizmet bağımlılığı. Ben aksine senin gibi rahatsız oluyorum üç kuruşa çalışan insanın bana sürekli feyk feyk gülümsemesinden, efendim demesinden. Beni doğru odaya yerleştirsin yeter. İnsanların tatildeyken kendini dük, düşes sanması da ayrıca gıcık ediyor.

"kural" nedir bilmiyorum ama sıradan vatandaş perspektifiyle ben sana katılıyorum.

birincisi o insan İŞ İÇİN orada. işinin gerektirdiği ölçüde belli standartları sağlamasını beklerim ama fazlasına gerek yok. yorgun olabilir, canı sıkkın olabilir, o an daha fazla dikkat gerektiren başka bir göreviyle uğraşıyor olabilir vs... 8-10 saat boyunca her girip çıkana selam mı verilir? karşısındakini robot belleyen, "ONUN İÇİN PARA VERİYORLAR KARDEŞİM" deyip insanlardan aralıksız güleryüz-hizmet bekleyen tiplere uyuz oluyorum. satın aldıkları şeyin belli bir hizmet, karşılarındakinin de insan olduğunu veya gördükleri biçimiyle bir "palyaço" olmadığını idrak edemiyorlar.

rahatsızlık konusunda zaten katılıyorum, girip çıktığım yerde sürekli birilerine selam verme veya onların gözü önünde olma hissini açıkçası sevmem. göz göze gelince nezaketen selam veren birine "niye veriyo" demem tabii ki ama bunun benim veya karşı taraf için gereklilikmiş gibi algılanması mental olarak yorucu ve gereksiz bir şey.

bana katılmayanlar olacaktır, hem kim girdiği ortamda güleryüzlü ve sevimli insanlar görmek istemez ama ben bunun gerçekçi olduğunu düşünmüyorum. öyle bir toplumda yaşamıyoruz. keşke herkes keyifli, mutlu olup gülümsese ama ben resepsiyondan da kasiyerden de böyle bir beklenti içerisinde olmam. yapıyorsa ayrıca memnun olurum. onun dışında işini belli standartlarda, insanca, bana saygısızlık-hakaret etmeden yaptığı sürece hiç sorun etmem.

Şimdi mal bir Fransız olma ihtimali yüksek olsa da Fransa'da şu selamlama olayı Türkiye'de yok ve bir Fransıza bu çok garip geliyor ilk başta. Misal Fransa'da kasiyer, yürürken denk geldiğin kişi vs sürekli bonjour/bonsoir diyorsun. Misal az önce alışveriş yaptım, kasiyerle birbirimize iyi günler diyerek başladık, iyi pazarlar diye bitirdik.
Benim eşim Türkiye'ye ilk geldiği zaman hiç kimse demedigi için acaba yabancı mi falan diye böyle sanmisti. Sonra anlamış kimsenin birbirine merhaba demedigini. Ve bana da şu an Türkiye'ye geldiğimde kasiyerlerin surata bile bakmamasi ya da yolda göz göze geldiğim kişinin merhaba dememesi garip geliyor çünkü benim içimden merhaba demek geliyor kültürel olarak alıştığım için.

Misal bir insan kesinlikle servis olarak Türkiye'de daha fazla servis alir Fransa'ya odakla bunu tartismal ben ama bu merhaba/iyi akşamlar kültürü bizde yok ve cins bir insansa bunun kültürel farkını anlamak yerine "bu ne lan" demiştir. Bana birkaç kere denk geldi cins Fransız misal Türklerin Fransa'ya vizesiz gelebildigini sanan, ülkede fransızca konuştuğumuzu düşünen falan. Hatta biri Amerika'ya ingilizce bilmeden gidip "banane onlar Fransızca öğrensin" demişti. Bu dediğim insanlar tabi hep 70 yaşında şu an.

Bu arada bunu her zaman da söylerim; Fransa'da ki carrefour kasiyerinin mutlu olması normal. 35 saat çalışır, kar payi alir, 5 hafta tatile çıkar.
Bim'de çalışan kişi günde 10 küsur saat çalışır, zor izin alır. Bu insan merhaba diyemez yani, sokayim merhabana der. Bunun aynısı Türkiye'ye hizmet sektöründe çalışanlar için geçerli, sömürü sektörü. O resepsiyonistin düzgün bir hayat yaşadığını sanmıyorum ve biraz sosyal beyni olan, biraz geldiği ülkenin durumu hakkında fikir sahibi olan böyle yorumlar yazmaz bence.

Luks otellerde yapiyorlar bu dedigini. Sanirim oyle egitim veriliyor. Millet de demek onu bekliyormus.

Ben geriliyorum valla. Mumkunse gormezden gelinmek istiyorum hatta fjfj
Bir yerde kalmistim. Sigara icilmeyen oda almistim. Aksam kapinin onune sigaraya cikiyor selam, sigaradan 5 dakikaya donuyorum selam fjfj
Bana gore degil. Ben sikayetci olmaz, cok begenirdim o fransiz yerinde olsam ama iste insandan insana degisiyor

resepsiyondakiler dünyanin her yerinde selam veriyor... ama kalabalik bir otelse ve resepsiyonla giris arasinda cok mesafe varsa selam vermeyebilir tabii...

bunu bookinge yazan maldir.

Selam vermiş ya da vermemiş umrumda olmaz. Somurtup terslemediği sürece istediği kadar nötr bir surat ifadesine sahip olabilir. Oturup da bunu eleştiren bir yazı yazmam değerlendirmemde

Mümkünse görmezden gelinmek istiyorum +1
Talep ettiğim zaman yardımcı olunması, soru sorduğum zaman bulduğum muhatabın yardımcı olmaya çalışması kafi. Etrafımda fır dönüldüğü zaman rahat olamıyorum

Fransa'da bu selamlaşma meselesinde inanılmaz bir kibarlık var. Bu ritüele uymazsan da seni hanzo belliyorlar.

Ben benimsedim açıkçası. Olması gereken budur.

Elimden geldiğince Resepsiyonistlerle göz göze gelmeye çalışıp selam vermeye çalışırım ama göz göre gelemezsem umurumda olmaz. Zira personelin işi vardır, bir şeyle ilgileniyordur. İşi gücü yok bana selam vermek mi uğraşacak!!!

İyi diyelim iyi olsun sen ?

Canını yerim

berbat durumdayım. yazsam sayfalar yazarım.

Normalın biraz üstünde iyi.

Bu aralar kendimi geliştirmeye yönelik bir yol ayrımına sokmaya çalışıyorum. Daha düzenli, daha tertipli, daha keyifli.

Vurduğum gol olacak inşallah.

eski flörtümü unutamamışım :/ halen seviyorum.

dışında bu nasıl hava ya?!

Ben Ruhi Bey Nasılım

İyi sen nasılsın? Sarma yaptım pişmesini bekliyorum. :)

Takılıyorum, iyi yani ^^

iyi diyelim yuvarlanalım sen?

Çalışıyorum, pazar dersleri kaotik geçiyor. Bir saate dersler bitecek, birkaç bölüm dizi izleyip evi temizleyecegim. Belki iki tane bira alırım ama öte yandan yarın sabah havuza gidicem, içmesem daha iyi.

iyi desem değilim kötü desem değilim. İstemediğim bir şehirde hayatımdaki eksikliklerle antidepresan desteği ile günleri geçiriyorum. İstanbulda dönmek istiyorum sadece.

Evre’ye çok üzüldüm. Zaten takip ediyordum bir süredir. Palyatif bakım hatta linç sürecinde bile çok sakin, çok minnoştu. Toprağı bol olsun.

Her gün denemediğim farklı bir dondurma yemeye çalışıyorum yaz bitmeden. Bu akşam da çok şükür dondurmaya doydum. Yürüyüş sonrası sızlayan ayaklarım dışında çok şükür iyiyim.

Malta’ya değer mi kısmından önce vize oradansa ve ilk giriş ise Malta şart. İtalya alabilir belki ama sonraki vize başvurusuna olumsuz yansıyacağı kesin gibi bir şey. Kimse bunun doğruluğunu ya da yanlışlığını kesin olarak söyleyemez.

O yüzden ben olsam önce Malta’ya girerim.

Edit: pardon uykulu vaziyette anlamamışım. Evet değer bence de, birkaç gün kalınabilir, Ekim’de denize de giriliyor ama son demleri diyorlar.

@orient blue, evet o yüzden önce Malta'ya gireceğim zaten. Girmişken kalayım mı biraz diye soruyorum.

Malta güzel bi ülke 1 gün kalıp gezebilirsiniz. Oradan İtalya’ya feribot vardı hala var mı bilmiyorum ama. Ben olsam hala varsa feribotla Sicilya’ya gidip bikaç gün de orada kalıp yine feribotla İtalya’ya geçerdim vakit de varsa. Sicilya’nın denizi girmek istediğim bir deniz.

Malta çok güzel bir ülke. İmkanım varken 2 gece kalırdım.

Malta güzel ve miniminnacık bi ülke. bi kaç gün kalınabilir bence de.

Siz ilk yurtdışı deneyiminizi tercihen bilindik bir firmayla tura katılarak yapın bence

öyle çok da bilgi gerektiren bir şey değil aslında. ingilizce bilgisi kafi.

vizesiz yerlerle başlayabilirsiniz.

* uçak bileti almanız lazım, gidiş-dönüş (flypgs)
* gitmeden otel tutarsınız (booking.com)
* seyahat sağlık sigortası yapmanız lazım o günleri kapsayan (hepiyi.com)
* havalimanına 2 saat erken gitmeniz, tabelaları takip etmeniz, mobil bankacılıktan çıkış harcınızı ödemeniz (710 tl) gerekiyor

vizeli yerlerde de buna ek olarak vize var sadece. onu danışman bir şirketle yapabilirsiniz ya da hangi ülkenin vizesi olduğuyla ilgili detay bilgi araştırabilirsiniz.

Turla başlamak iyi bir fikir.

Olmadı, Kıbrıs’tan başlayın. Yurt dışı çıkış harcı yok, vize yok. Pasaporta dahi ihtiyaç yok. Döviz almanıza gerek yok. Dil sorunu yok. Kendi kredi kartlarınızı yahut tl’nizi kullanabiliyorsunuz. Ama yurt dışı. Küçük farklılıklar var. (Priz tipi, trafik akışı vs.)

Dış hatlar terminalini ve pasaport geçişini, telefon data roamingi, kış ise saat farkını falan tecrübe etmiş olursunuz. Mesafe de kısa…

Turla başlamak iyi bir fikir. +1
Siz ilk yurtdışı deneyiminizi tercihen bilindik bir firmayla tura katılarak yapın bence +1


Benim ilk iki yurtdışı gezisi turla olmuştu.

Vizesiz (veya pasaportsuz) yerlerle baslanabilir. Hatta turk orani fazla olursa gecis surecini kolaylastirir (bkz. Batum)

Tiflisle baslayip 'oha kolaymis bu' deyip gezmeye koyulmustum. Ozguven tazeliyo

bana sorarsanız, italya'yı tercih edin gitmediyseniz.
sarıp, sarmayacağı ise; denemeden göremezsiniz daha önce tecrübe etmediyseniz.
bence deneyin.

git hocam fazla düşünme, ben olsam italya'ya giderdim fransa'ya asla gitmezdim :)
onlardan bağımsız daha alternatif yerleri düşünürdüm, portekiz, macaristan, polonya gibi.

ne yapmak istediğine bağlı.

erkek olduğunu düşünerek:

- club-eğlence-ekonomik tatil: varşova ya da gdansk, sopot, gdynia trio şehri (yazın daha güzel sahil olduğundan birbirine çok yakın. gdansk'ta kal, gdynia'yı gez, sopot'ta eğlen).

- yeme-içme-eğlence: madrid.

- alışveriş, rave party, yeni insanlar tanıma: berlin

@cosmicstring +1
Geçen hafta Hollanda'ya gittim, gerçi orada yaşayan çok arkadaşım var, onlarla da bir sürü şey yaptık ama tek başıma gezdiğim günler çok keyifliydi. Bir kere neredeyse herkes İngilizce biliyor, iletişim sorunu yok. Trenle her yere gitmek kolay, Amsterdam'dan günübirlik başka şehirlere gidebilirsiniz. Kültür sanat seviyorsanız müzeler harika, gece hayatı seviyorsanız o da harika(dır diye düşünüyorum, tüm gece hayatı tecrübem kız arkadaşlarımla drag bar'a gitmekten ibaret). Ucuz değil diyeceğim ama İstanbul'dan pahalı da değil artık.

Amsterdam+1. Köyler de dahil, ulaşımı kolay bir şehir. Budapeşte olabilir. Viyana yalnız sıkıcı olur gibi geldi. Henüz gitmedim ama lizbon a yalnız gitmek isteyebilirim. Daha yorucu olabilir.

yemek yemeği seviyorsan bologna, italya :)

tek başına sıkıcı olur diyorsan hostellerde kalabilirsin. hem sosyalleşirsin hem de orada tanıştığın kişilerle beraber gezebilirsin belki.

bana sarıyor. kopenhagda tek basıma 6 gün gezmiştim. hollanda da güzel olabilir

Malta, italya ve karadağ’da yalnızdım. Ben hepsinde birkaç şehre gitmeye çalışmıştım ama şimdi olsa maksimum iki şehir seçer oralarda takılırdım. Roma veya floransa diyorum. Daha gece hayatı kop kop istiyorsan valetta.

Ben de Avrupa’da en az 20-30 şehre falan tek başıma gitmişimdir. Daha önce başkalarıyla gidip sonra bir kez de tek başıma gidip istediğim gibi rahat rahat takıldığım şehirler de oldu ve bence kafana göre gezmek mükemmel bir şey.

Kopenhag çok güzel bir şehir, ben de tek başıma gitmiştim. Ama biraz daha insanlarla tanışmak ya da gece hayatı vs olsun isterseniz Budapeşte’yi öneririm. Portekiz ya da İspanya da çok güzel olur.

bi an duyuruyu ben yazdım sandım :) Hep tek geziyorum Avrupa'yı. Eğlence ve gece hayatı diyorsanız Lizbon, deniz diyorsanız Yunan sahilleri, İtalya'da güzeldir ama çok kalabalıktır, turistik yerlerde sıra vardır. Deniz tarafı da amalfi civarı hep taşlıktı ben sevmemiştim.

Nice / Cannes bölgesi de güzel, bi trenle monte carlo'ya da geçebilirsiniz.

Amsterdam tek başına keyif alınacak bir şehir değil. Tek başına gidip birkaç gün gezmek isteyen biri için o ülkede konuşulan dilin bir önemi de yok zaten. Gezmeyi sevmeyen, heyecan duymayan, keyif almayı hiç bilmeyen biri olarak Floransa gördüğüm şehirler arasında bana başka bir yerde olduğumu hissettiren tek şehir oldu. Kokusu bile farklı, kendisi müze bir şehir. Ağzım açık sırıta sırıta gezmiştim.

ben eğlence hayatı renkli olan şehirlere arkadaşlarla gitme taraftarıyım. budapeşte’de ruin barlara tek gitsem hiç eğlenemezdim, çok sevdiğim arkadaşlarımla gittim çok daha keyifli oldu.

Nereye gideceğinize mevsime göre karar verin bence. orta ve kuzey avrupa için ağustos-eylül güzel olabilir, ekim-kasım dönemi ise italya-ispanya-portekiz iyi olur. kopenhag tek başına gezmek için uygun bir şehir ama oldukça pahalı, tek konaklamak daha da bel büküyor. Ağustos sonu eylül ortasına kadar mis gibi olur. eylül ayı amsterdam, prag, viyana, budapeşte için uygun zamanlar. ekim ayı italya-portekiz-ispanya-yunanistan için uygun olur. Kasım başı da endülüs ispanyası için ideal diye düşünüyorum.

Birinci sorunun cevabı kişiliğinize, ikinci sorunun cevabı neler yapmayı sevdiğinize bağlı. +1

ne yapmak istediğine bağlı+1

Amsterdam+1. Köyler de dahil, ulaşımı kolay bir şehir. Budapeşte olabilir. Viyana yalnız sıkıcı olur gibi geldi. +1

ilk sefer için çekingen olman normal. ama denedikten sonra en iyi seçenek olduğunu anlayacaksın. tek başına gezmek/seyahat etmek en büyük özgürlük. yıllardır yaptığım şey.

kişiliğine, özgüvenine bağlı olarak başka durumlar da olur. bir çok kişiyle tanışabilirsin. beraber zaman geçirebilirsin. ve gezdikçe kişiliğin de gelişir ve daha özgüvenli de olursun zaten.

başkasıyla gezdiğim de oldu tabii ve arada onu da yapabilirsin.

sehir önerisi, ne sevdiğine ve yapmak istediğine bağlı. ama zamanla avrupa'yı gezmek de güzel bir deneyim.

- Negatif veya Pozitif yetkisinden bağımsız, vereceğiniz düşünerek yazayım;

İmza yetkilisi olduğunuza dair imza sirküleri, imza beyannamesi veya vekaletname vermeniz gerekir.

- Şahsi Görüşüm

Bence imzalamayın. Bana biraz garip geldi açıkcası.

@put it in your appropriate place, belirtmeyi atladım sanırım vekaletnamem var, şirkettekilerin vize evraklarını ben imzalıyorum halihazırda.

@Bruce

Siz imza atıyorsanız, süreci biliyorsunuz diye düşünüyorum. Her ihtimale karşılık, tedbir açısından belirttim vekaletname vs.

Bizde mesela, maaş bordolarını İnsan Kaynakları Müdürü imzalıyor; şirketin genel İmza sirkülerinde imzası olmayınca, bulunduğu vekaletnameyi ekliyorum her seferinde. Pandemi öncesinde İk'dan sorumlu Genel Müdür yardımcısı imzalardı.

Bunu netleştirdik.

Kendi evraklarınızı imza yetkilisi olarak imzalamak, çok ikilemde kaldım. Şahsen böyle bir şey yapmazdım kendi adıma konuşacaksam.

Ben kendi evraklarımı imza yetkilisi olarak birkaç kez imzaladım, başkası da imzalayabilirdi ama hiç sorun yaşamadım. Genellemek mümkün değil biliyorum ama benim tecrübem olumlu.

Farzet ki sahibi olduğun bir ltd şirket var ve tek imza yetkilisi sensin? Yetkini belirten evrağın olduğu sürece olumlu-olumsuz etkisi olacağını sanmıyorum.

benim 1 bu sıra, yazı sevmiyorum, sonbaharda belki artar ama genel olarak zor bir dönemdeyim

1 haftadır 3.
Bundan 3 hafta önce 10/10.

9-10 arası.

max 9 - min 4. ortalama 7 falan.

Üç buçuktan beş

2-3 arası

Tam su an 9,5 arka fonda britney spears caliyo ve likorlu soguk bi sey yaptim efsooo
Genel olarak 7 falan.

4-5 bandindayim uzundur.

Son birkaç senedir 6 7 bandında değişiyor. Bu sene benim senem olacak ama 9-10 hedefliyorum

Max 4-5. Genelde 0-3 arası. Başka insanlara bakınca bu kadar keyif alacak ne var pek anlamıyorum.

9.5tan 10

8-9 falan